Sterkte / bemoediging gedicht: ‘Ik wou dat ik een engel was’

Op dagen gelijk deze
kan een mens een ander niet troosten
Ik kan je pijn niet verzachten noch je verdriet
Het enige wat ik kan zeggen is:
...(naam)..., ik vergeet je niet

— ingezonden door Kim van Denderen

Uit 't diepste dal gekropen
langzaam aan een stapje meer
in een tijd dat je gaat hopen
naar een leven zonder zeer

Tranen die dan zullen drogen
op je moedeloos gelaat
zodat in je droeve ogen
langzaam weer een lach ontstaat

Eind'lijk kun je weer genieten
van wat leeft al om je heen
in een ander te verdiepen
ben je niet meer zo alleen

't Lijkt of ben je weer geboren
op de aarde terug gezet
waar je zolang zal behoren
tijdens leed en tijdens pret

Weet dat je terug kan vallen
in die meters diepe put
en de weg weer doet versmallen
die je ging... al zo beschut

Wederom opnieuw te starten
met een traan en goede moed
laten zien de wens in 't harte
maakt dat leven hopen doet

— Carla Gonggrijp

Gisteren is geweest
Vandaag staat te gebeuren
Morgen is de toekomst
Verdriet zal slijten
Iedere dag een beetje meer
Zonnestralen zullen wolken breken
En de toekomst
Warme gedachten schenken!

Hoe zonniger het werd in jullie leven
Hoe meer er een donkere wolk voor kwam
zweven
Het ging jullie allemaal voor de wind
Het enigste wat jullie nog missen is de liefde
van een kind
Helaas wil dat zonnetje voor jullie niet zo snel
door de wolk heen schijnen
Maar met de liefde voor elkaar en onze
vriendschap gaat deze wolk vanzelf weer
verdwijnen