Sterkte / bemoediging gedicht: ‘Met vertrouwen en geloven’

In de drukte van het dagelijks leven
Vergeten we wel eens stil te staan
Het zijn de kleine dingen je gegeven
Die je helpen om weer verder te gaan

Ik wou dat ik een engel was
een engel alleen voor jou
Dan zou ik altijd op je schouder zitten
en je laten voelen hoeveel ik van je hou
Je zou geen pijn meer kennen
en ook geen verdriet
Ik zal je engel zijn
alleen de vleugels heb ik niet

Spat er een droom uit elkaar
Dan breekt er een gevoelige snaar

Later komt er hopelijk
Weer een nieuwe droom

Geef je er dan aan over
En droom opnieuw

Dat de droom
Geen droom blijft....

Als het licht dooft
en de wegen donker zijn
er geen hoop meer is
en je hart doet pijn
als je gedachten verder malen
en de antwoorden komen niet
als je in onzekerheid lijkt te dwalen
en je ontmoedigd wordt door je verdriet
sluit dan je ogen en voel Zijn liefde
baad je in warmte, ervaar intens
de altijd aanwezige, troostende liefde
van Jezus voor de mens

— ingezonden door Monique