Sinterklaasgedicht: ‘Je weet dat Sint geen dichter is’

Sint en piet zaten te bedenken

Sint en Piet zaten te bedenken,
wat ze jou eens zouden schenken.
De Sint zat achter zijn bureau,
te kijken wat (...naam ontvanger...)
op zijn/haar lijstje heeft staan.
De Sint zat de hele tijd
maar te denken,
maar in eens wist de Sint het,
misschien wil (...naam ontvanger...)
wel een fiets,
nee ik denk wel een tv.
De sint zei: kom Pieten,
we gaan winkelen,
kijken of ze wat leuks
voor (...naam ontvanger...) hebben.
Kijk eens wat we daar hebben,
een stuiterbal dat is wat voor.

Het was moeilijk iets voor jou te bedenken.
Maar Sint bedient je graag op je wenken.
Hij kocht dit cadeau, speciaal voor jou.
Open je pakje nu maar gauw.
(Hopelijk vind je het vet lauw!)

Ergens in het warme Spanje,
woont een man heel oud en wijs.
Eens per jaar,rond eind november,
maakt hij weer een lange reis.

Met de boot komt hij naar hier,
om de kindjes te verblijden,
met de allermooiste cadeaus,
komt hij over de daken glijden.

Heel soms gaat het behoorlijk mis,
glijdt hij met paard en al naar benee.
Gelukkig is er een hulpsinterklaas,
dus dat valt dan nog weer mee.

Alleen als je soms hun pakken ziet,
tot op de draad versleten.
Een baard van plukjes watten,
je wilt het echt niet weten.

Alle klazen in den lande,
moeten hetzelfde aan,
zodat er geen verwarring,
onder kinderen kan ontstaan.

Een klaas in een versleten pak,
maakt beslist geen goede sier.
Dus klazen vorm nu samen een front,
doe de échte sint een plezier!!

De Sint zat diep te denken,
wat geef je zo'n kanjer dit jaar?
Het paard wist wel een antwoord:
'Gewoon iets liefs — dat is toch klaar?'