Sinterklaasgedicht: ‘Sinterklaas’

In een hoekje van de kelder
naast een pepernotenberg
zat een héél klein Zwarte Pietje
en hij snoepte maar, o wat erg!

Ja, wel honderd pepernoten
stopte hij vlug, vlug in zijn mond
en zijn buik werd steeds maar dikker
Pietje toch, da's ongezond!

Strakjes kan je niet meer klimmen
nou, 't is je eigen schuld
omdat je in plaats van zakjes
steeds jouw eigen buikje vult!

— Tonnie Janssen-Engelen

Piet wilde een surprise gaan maken
want dat is één van zijn vele taken
Hij pakte wat spullen bij elkaar
papier, doos, strik en een schaar
een tijdje lang zat hij te kniezen.
Wat zal hij maken wat voor surprise?
Iets smerig, een heleboel stroop en troep
Nee, dat vindt hij zó niet goed
Het moest een mooie suprise zijn
Niet te groot, maar ook niet te klein
Wedden je staat vast paf
Haal het papier er maar snel vanaf!

Lieve sint ik heb een vraag
Een vraag voor altijd, en niet voor vandaag
Waar is toch de dankbaarheid
Dat wil ik toch wel even kwijt
Elk jaar krijgen ze de mooiste dingen
Waar ze alleen een liedje voor hoeven te zingen
En dan hoor ik, echt waar piet
Deze had ik niet gevraagd, deze wil ik niet
Ik had toch liever die rode
Want blauw is nu niet in de mode
Ik wil een ipod en dan een echte
Geen nepper, daar mag je om vechten
Lieve sint, waar moet het heen
Met deze vraag sta ik vast niet alleen
Dus kinderen wees dankbaar voor wat je krijgt
Voor het naar jullie hoofdje stijgt
Niet iedereen wordt zo goed bedeeld
Nu stop ik voor dat het verveelt

koffertje

Als je ooit een keer op reis gaat
of je gaat een keer logeren
zeg waar laat je dan je speelgoed
je pyjama en je kleren?

Alles in een plastic tasje
is natuurlijk maar zo-zo
daarom krijg je vanuit Spanje
nu een koffertje cadeau

— Marianne Busser & Ron Schröder