Sinterklaasgedicht: ‘O, kom maar eens kijken’
O, kom maar eens kijken
'Ik ben toch zeker Sinterklaas niet?'
en met een grote dreun viel de deur in het slot.
De boerin keek naar het plastic tafelkleed,
zoals een kind kijkt naar zijn lege schoenen.
Haar vingers grepen naar het vaasje zonder bloemen
(gekregen vorig jaar op 5 december).
In de verte zag ze door de stalraam het silhouet
van een man met een baard, rijdend op een paard.
Nog een paar nachtjes slapen
en alles kwam vanzelf weer goed.
— Jan de Bas
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer sinterklaas gedichten
Ik voelde me enigszins verplicht
tot het schrijven van een gedicht.
Maar ik houd het kort en bondig,
want ik ben niet zo spitsvondig.
Dat was het dan, ik laat het zo.
Beste (...Naam ontvanger...) hier is je cadeau.
Sint kocht dit jaar, blij van zin,
een heleboel cadeautjes in.
Dit cadeau legde hij voor jou apart.
Het is klein, maar het komt uit een goed hart!
koffertje
Als je ooit een keer op reis gaat
of je gaat een keer logeren
zeg waar laat je dan je speelgoed
je pyjama en je kleren?
Alles in een plastic tasje
is natuurlijk maar zo-zo
daarom krijg je vanuit Spanje
nu een koffertje cadeau
— Marianne Busser & Ron Schröder
Eerst schudden, dan pas open,
zo hoort het op pakjesavond, weet je wel.
Dan raden, gillen, papier laten slingeren
en pepernoten graaien — heel dat spel.
De Sint kijkt graag hoe jij dat doet,
elk jaar weer met evenveel plezier.
Dus pak maar uit en maak er wat van:
de gezelligste avond begint hier!