Sinterklaasgedicht: ‘Cadeau buiten het verlanglijstje om’

Sinterklaas een handje geven
en een poosje bij hem staan
en een liedje voor hem zingen
ik heb het allemaal gedaan

Maar op zijn wang een dikke zoen
nee, dat durf ik niet te doen
ook al zegt hij tegen mij:
je krijgt een pakje in je schoen
al dat lange witte haar
voelt zo raar

Zwarte Piet een handje geven
en mijn mooiste tekening
en vertellen dat ik 's avonds
ook voor hém een liedje zing
en een zoen voor Zwarte Piet?
Ja hoor, want die kriebelt niet!

— Nannie Kuiper

Was je dit jaar wel lief?
En schreef je de sint een brief?
Of ben je juist heel stout?
Nou, dat geloof ik voor geen goud!

O, kom maar eens kijken

'Ik ben toch zeker Sinterklaas niet?'
en met een grote dreun viel de deur in het slot.
De boerin keek naar het plastic tafelkleed,
zoals een kind kijkt naar zijn lege schoenen.
Haar vingers grepen naar het vaasje zonder bloemen
(gekregen vorig jaar op 5 december).

In de verte zag ze door de stalraam het silhouet
van een man met een baard, rijdend op een paard.

Nog een paar nachtjes slapen
en alles kwam vanzelf weer goed.

— Jan de Bas

Sinterklaas bestaat

‘Cogito sum’

R. Descartes

Sinterklaas keek in de spiegel.
Hij twijfelde aan alles: zijn baard,
zijn mijter, zijn tabbert, zijn staf.
Alles een groot vraagteken!

Toen ging hij zitten. Een oude wijze
man keek in de spiegel van zijn ziel.
En hij zag dat hij bestond: een oude
wijze man die nadacht over het leven.

— Jan de Bas