Sinterklaasgedicht: ‘Sinterklaas’

Lieve sint ik heb een vraag
Een vraag voor altijd, en niet voor vandaag
Waar is toch de dankbaarheid
Dat wil ik toch wel even kwijt
Elk jaar krijgen ze de mooiste dingen
Waar ze alleen een liedje voor hoeven te zingen
En dan hoor ik, echt waar piet
Deze had ik niet gevraagd, deze wil ik niet
Ik had toch liever die rode
Want blauw is nu niet in de mode
Ik wil een ipod en dan een echte
Geen nepper, daar mag je om vechten
Lieve sint, waar moet het heen
Met deze vraag sta ik vast niet alleen
Dus kinderen wees dankbaar voor wat je krijgt
Voor het naar jullie hoofdje stijgt
Niet iedereen wordt zo goed bedeeld
Nu stop ik voor dat het verveelt

Het is Sinterklaasavond, het jaar loopt op zijn end.
Het is vanzelfsprekend, dat jij weer wordt verwend.
In dit pak zit een cadeau en dat hang je aan de muur,
doe het niet in de garage en ook niet in de schuur.
Het is de bedoeling dat je er veel naar zult kijken.
De namen van vrienden en familie zullen er op prijken.
Hang hem maar in het kamertje waar je je behoefte doet,
als je daar dan zit, zie je de namen van alle jarigen goed.

Altijd ben je aan het zwoegen
klus na klus wordt steeds geklaard
en dat is na al dat werken
best een mooi cadeautje waard
heel veel kusjes én dit pakje
van de goede, beste Sint
die jou dus van alle mensen
echt de állerleukste vindt

— Marianne Busser & Ron Schröder

make-up

Rembrandt - onze meesterschilder
werkte nog met een penseel
Karel Appel nam een troffel
smeerde soms wat verf te veel

En de jongens met een spuitbus
schilderen op huis en kerk
maar met dit cadeautje maak jij
straks je eigen meesterwerk

— Marianne Busser & Ron Schröder