Poëziealbumversje / gedicht: ‘O wat fijn om klein te zijn’

Nog even en we vieren
dan horen we jou weer gieren
dan sta je in de spotlight
en word je met cadeautjes verblijd
Jij wordt een jaar, kleine grote vent
één jaar, het is alsof je ouder bent
de maanden vlogen snel voorbij
365 dagen, 4 keer een jaargetij
Nu ben je een peuter, dus baby af
het is als de dag van gister dat ik je het leven gaf

Ik kijk naar je slapend op mijn borst
Je oogjes gesloten, je mondje half open
Je bent nog zo klein en teer
Je bent alles waar ik op mocht hopen
Plots word je wakker en kijkt me aan
Je oogjes nog wazig, je lijfje zo zacht
Ga nog maar slapen schat, mama houdt de wacht
Daar gaan je oogjes weer zachtje toe
Want mama, ik ben toch nog zo moe
En als ik op je neerkijk mijn lieve meid
Denk ik wat hou ik van je, nu en altijd

— Diana Kats

Jouw handje in mijn hand
ga je mee naar dromenland?
Waar mooie bloemen groeien
en het zonlicht ze laat bloeien

Zoveel kleuren, dat is fijn
met jou wil ik hier altijd zijn
Bloemen in overvloed
bekijk ze maar eens goed

De vlinders vliegen naar de bloemen
hoor de bijen eens zoemen
Het is tijd om terug te gaan
wakker worden, opstaan!

— Coby Kroone

Die blauwe kinderogen, ze kijken mij vaak aan
Ze zijn vol mededogen, soms zie ik ook een traan
Ze spreken mij van liefde, zeggen ik hou van jou
Hoe velen mij ook griefde, zij blijven mij wel trouw
Zij blijven liefde geven, en ik geen het hen terug
Laat hen wel heel lang leven, maar het gaat soms veel te vlug
Ze worden toch ook ouder, zijn niet vaak meer om je heen
Huilen niet meer op jouw schouder, je bent helemaal alleen
Maar, het blijven toch je kinderen, in liefde en in leed
En kan geen mens verhinderen, dat je die ogen nooit vergeet

— Sonja