Poëziealbumversje / gedicht: ‘O wat fijn om klein te zijn’

Een Naam
heel voorzichtig
raken handen de
pasgeborene aan

voelen het warme
vochtige lijfje

de handen van een moeder
die ontroert de naam fluistert

een zorgvuldig gekozen naam
voor altijd verbonden met
dit kind

Papa's kleine meisje
Als ik naar je kijk en je zo bezig zie
spelend met je speelgoed
zittend op mama's knie
een blosje op je wangen
je gezichtje nog zo jong
dan slaat mijn hart soms over
het maakt een vreugdesprong
Je bent nog zo kwetsbaar
zo lief en nog zo klein
papa's kleine meisje
hoelang zal dit nog zijn?
Je bent een schat van
onbetaalbare waarde!
Voor mij is er
niets mooiers op deze aarde
Je naam geschreven
het liefst in goud
Wat de toekomst jou ook moge brengen...
weet dat papa altijd van je houdt!

Drie jaar, hij zit daar al zoveel uren
daar in de zandbak in de zon
ik wou dat ik dat zelf nog kon
zo spelen, wat een avonturen...

Het kind maakt grappige figuren
maar ook een huis met een balkon
een taart, een poort, het pentagon
en machtige sculpturen

Het kind heeft tussen stukken hout
zichzelf een heerlijk land gebouwd
met goede zin en lekker zand

Ik ga erbij verdorie! Want.....
naar zandbakwet is welbeschouwd
in deze zandbak niemand oud

— ingezonden door Germaine van Gils

Lachend ga je door het leven
ik kus je op je wang
Alle liefde willen we jou geven
ons hele leven lang
Klein en teer ben je geboren
nu groei je heel snel op
Voor altijd zul je bij ons horen
de liefde raakt nooit op

— Natasja Roffel