Het doet zo'n pijn, de machteloosheid, het
verdriet
het bevatten en geloven kunnen wij nog steeds
niet
het waarom en waarom jij doet er niet meer
toe
we moeten nu ook al zonder jou, maar weten
niet hoe
Een moeder is het mooiste wat je hebt gekend
afzien en hard werken was je gewend
maar deze ongelijke strijd kon je niet aan
en voor ons ben je te snel naar vader gegaan
Rust maar zacht, je hebt je best gedaan
weet dat je nooit uit onze gedachten zult gaan
Gedichten bij het overlijden van je vader – pagina 2
Nu is voor haar de strijd gestreden
nu is voor haar de tocht volbracht
haar Vader die haar riep te komen
heeft haar nu bij de hand genomen
en veilig Thuis gebracht
Mijn vader sterft: als ik zijn hand vasthoud
voel ik de botten door zijn huid heen steken
ik zoek naar woorden, maar hij kan niet
spreken
en is bij elke ademtocht benauwd
Dus schud ik kussens en verschik de deken
waar hij met krachteloze hand in klauwt;
ik blijf zijn kind, al word ik eeuwig oud
en blijf als kind eeuwig in gebreke
Wij volgen één voor één hetzelfde pad
en worden met dezelfde maat gemeten;
ik zie mezelf nu bij zijn bed gezeten
Straks is hij weg, en heeft hij nooit geweten
hoe machteloos ik hem heb lief gehad
Weer samen met vader
wie had dat gedacht?
Maar waarom zo snel
waarom zo onverwacht?
Een jaar zonder Vader, een jaar zonder Man
Een jaar pijn, een jaar herinneringen zo fijn
Een jaar zonder Opa, hij mist je zijn maatje
Een jaar later, bijna weer Opaatje
Zonder jou moeten we door
Jóuw woorden: we gaan ervoor
Er zijn mensen die het weten...
maar niemand die het aan mij ziet
Veel huilen zonder tranen
mijn stil intens verdriet
Lieve vader in de hemel
ik mis je echt iedere dag
Je warme handen, je goede zorgen
je steun, je lach
Ooit zullen we weer samen zijn
dan wordt dat echt groot feest
En tot die tijd doe ik mijn best en zorg
dat je trots op mij kan zijn geweest
Papa, wij zijn nog zo klein
waarom nu al, het was zo fijn
je grapjes, je aai, je lieve lach
we missen het iedere dag
voor altijd zit je in ons hart
op een plaatsje heel apart
Hoger dan de blauwe luchten
en de sterretjes van goud
woont de Vader in de hemel
die van alle kind'ren houdt
Te vroeg ben jij gekomen
Voor Daniël
Te vroeg ben jij gekomen
Te snel moest jij weer gaan
Jij blijft in onze dromen
En in ons hart bestaan
Jouw papa en mama
Tjardick en Caroline
Een klein mensenkind
Daphne
Een klein mensenkind zweefde tussen hemel en
aarde en riep:
Heer, waar moet ik naartoe: ik weet het niet?
De Heer riep: Kom jij maar bij mij
Ik heb je nodig als kleine engel aan Mijn zij
Het kind riep: Maar dan hebben mijn vader en moeder zoveel verdriet
De Heer sprak: Ook hen vergeet ik niet
Ik geef ze al Mijn liefde en kracht en leid ze
door deze donkere nacht
Maar weet er komt een dag dat ze aan jou,
kind, denken met vrede, liefde en een glimlach
— Ria Swiatalski; ingezonden door Eveline Dolamsn
's Morgens naar het ziekenhuis
Lieve Jesse
's Morgens naar het ziekenhuis vol van geluk
even later de realiteit: je leven is stuk
Zo dichtbij en toch zo ver weg
zo trots op Yvonne en mijn mannen
Lester en ik hadden zo graag met je willen
voetballen
Dag klein "halfie", het ga je goed
Papa
— Jeroen Half
Hoe werd naar je komst uitgekeken
Daphne
Hoe werd naar je komst uitgekeken
Wat was iedereen trots...wilde je verwennen
Nu is echter gebleken
Dat we je niet écht hebben mogen leren kennen
Geen 4 maanden heb je
ons met je aanwezigheid mogen verblijden
Een hel voor een ieder die zo dichtbij staat
Nu zijn we je afscheid aan het voorbereiden
Geen pil...... geen helende hand heeft gebaat
Geen woord heb je tot ons kunnen richten
Je blik en glimlach alleen waren al voldoende
Om onze zielen te verlichten
In alle droefheid zien we toch hetgeen ons
verzoende
De liefde voor al het leven
De liefde het leven te laten
En dan weer heel even
Relativeren..... afzien van resultaten
In onze harten je naam gegrift
Zullen je bestaan nooit ontkennen
Herinneren, je geboorte als gift
Aan jouw afscheid wellicht nooit wennen
Papa en Mama, Opa's en Oma's... ieder die je
lief heeft zit hier
En jij... omsloten door onze liefde... ligt daar
Eigenlijk heel eenzaam en alleen... ik krijg het
moeilijk op papier
Wij moeten door... maar jij bent al klaar
— Béla
Negen maanden lang een kanjer
Lieve Mink
Negen maanden lang een kanjer
Een vechter, we leefden met je mee
Nu ben je geboren
Maar je blijft niet bij ons...
Al die maanden was je er al
Je mama, papa en zusje
Ze houden zo van jou
Maar je blijft niet bij ze...
Het verdriet is groot
Om wat je had kunnen zijn
We mogen je niet leren kennen
Want je blijft niet bij ons...
Toch zul je voortleven
In al die harten van de mensen
Die al voor je geboorte van je hielden
Ook al blijf je niet bij ze...
Rust zacht lieve Mink
Geboren als een engeltje
Te mooi om waar te zijn
Ergens... blijf je bij ons...
— Renée Moonen
'k Hield vast omsloten in mijn hand
een schone edelsteen
zo zuiver en zo schitterend
vond ik er nimmer een
Het was mijn eigendom, mijn schat
geschenk van God de Heer
geen ander die 't bewaken zou
zo liefdevol en teer
Doch zie daar vroeg op zek're dag
de meester mijn juweel...
ik smeekte Hem: "ach Vader, nee!
dat niet, dat is teveel!"
Toen sprak de Heer zacht tot mij:
"ik doe het uit liefde, kind
opdat gij eenmaal in mijn kroon
het schoner wedervindt"
"Ach Heer, 't is mijn grootste schat
mijn wondere diamant
ik zal er trouw voor zorgen Heer
met liefdevolle hand"
"Dat weet ik" sprak des Vaders stem
"maar als men rooft uw steen?"
geen dief heeft ooit de drempel van
mijn woning overschreen
En waar uw dierbaar kleinood is
daar zal ook uw hart zijn
uw schat is slechts voorgegaan
en straalt in zonneschijn
God sprak - mij trof een diepe blik
vol deernis, mild en zacht -
toen heeft Hij stil mijn kostbare schat
in veiligheid gebracht
In 't vale morgenlicht
stond ik, verblind van smart
en drukte toen de lege doos
zacht schreiend aan mijn hart
Toch sprak ik: "Vader ik vertrouw
op Uw onfeilbaar Woord:
ik weet dat nu mijn liefste bezit
ons beide toebehoort!"
— ingezonden door Sonja Bazelmans
Klein was mijn persoontje
groot was mijn wens
Ik was mijn ouders zoontje
je papa's kleine kapoen
en ik had nog zoveel te doen
Mijn hartje liep over van leven
ik hield een ieder in de ban
Ach, had God mij nog wat tijd gegeven
ik was vast uitgegroeid tot een lief en
verstandig man
Helaas kwamen de engeltjes mij halen
keken naar mijn ouders niet
Ik zie hen nu dwalen
met bekommernis en groot verdriet
Dag lieve oma, ook
wij waren beste maatjes
voor jou was echt niets teveel
Ook al liet ik hier en daar iets niet heel
boos zijn stond niet in jouw woordenboek
en je stond steeds klaar met een koek
Lieve mama, lieve papa, treur toch niet om mij
onthou gewoon een ding:
ik zal altijd van jullie allen houden
want de liefde is oneindig
oneindig, dit is lang, heel lang
— Wendy Nijs, ter nagedachtenis aan Lenny