Een klein mensenkind
Daphne
Een klein mensenkind zweefde tussen hemel en
aarde en riep:
Heer, waar moet ik naartoe: ik weet het niet?
De Heer riep: Kom jij maar bij mij
Ik heb je nodig als kleine engel aan Mijn zij
Het kind riep: Maar dan hebben mijn vader en moeder zoveel verdriet
De Heer sprak: Ook hen vergeet ik niet
Ik geef ze al Mijn liefde en kracht en leid ze
door deze donkere nacht
Maar weet er komt een dag dat ze aan jou,
kind, denken met vrede, liefde en een glimlach
— Ria Swiatalski; ingezonden door Eveline Dolamsn
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden kind gedichten
Nu jij niet meer op deze wereld bent
vraag ik me af hoe het jou vergaat
hoe is het leven in de hemel
ik neem maar aan dat deze bestaat
Kun je daar jezelf ontplooien
ben je daar gelukkig en vrij
heb je vrienden en vriendinnetjes
ben je daar nu ook zo blij?
Wij die achterblijven
zoeken een oplossing voor die vraag
konden we je maar eens opzoeken
o, wat willen we dat graag
Nooit zullen wij je echt leren kennen
Nooit begeleiden, naast je staan
Nooit zullen wij je mogen verwennen
Voordat we dat mochten ben jij gegaan
— ingezonden door Nicole van Bergeijk
Je was zo
dichtbij
ik kon je
grijpen
maar je vloog
terug
weg naar
hier en nergens
Ik blijf op
je wachten
tot de dag dat je
terugkeert!
Lege handen
niet te bevatten
ongrijpbaar leven
weer gegeven
en ontvangen
in open armen