Gedichten bij het overlijden van een kind – pagina 4

Een klein sterretje aan de hemel
kijkt vertederend neer op haar broertje....

— ingezonden door Annemarie van Velzen

Dag kleine schat, dag liefdeskind
door ons al zo verwacht, bemind
zo klein, zo broos en veel te teer
vergeten doen wij jou nooit meer

Om mama te laten leven
is jouw leven gegeven
Zelfs nu je een broertje hebt gekregen
wordt jouw naam niet verzwegen
Want in onze harten is een plek
en dat blijft voor altijd jouw vaste stek

— ingezonden door Mirjam Xhofleer

Vleugels hebben wij jou niet gegeven
dat heeft de dood met jou gedaan
Jij schreef de tonen van ons leven
omdat je nooit bent weggegaan

Nog nooit waren einde en begin
Voor ons zo met elkaar verweven
Intens gemis en stralend nieuw
Beide met liefde omgeven

Je had al een plekje in ons hart veroverd
de gedachten aan jou had ons al maanden
betoverd
Waarom mocht jij, lieve Jordy, niet met ons
leven
het is hard en verdrietig om je af te moeten
geven
Je zult altijd in onze gedachten zijn
heel mooi, lief en o zo ontzettend klein
Slaap zacht, lieve zoon
Ik sluit mijn ogen en leg mijn handen op mijn
buik
en bedenk leven daar waar nu leegte is
Ik kan bijna voelen hoe het zou zijn
en probeer te vergeten dat ik het zo mis
Een verlangen naar iets dat ik nooit heb gehad
een warmte van binnen, kwetsbaar en pril
Ik open mijn ogen en voel het verdriet
dat ik klaar ben voor iets dat mijn lichaam niet
wil

Er is de pijn om het gemis
En dankbaarheid om wat wij kregen

Waar je ook bent
'k zou het niet weten
niet in tijd of afstand te meten
maar ik heb je bij me
diep in mij
daarom ben je steeds dichtbij...

Wees gerust
je weet het van tevoren
Blijheid wordt
uit droefenis geboren
En uit het zand
ontspringt de heldere bron
In elke regendruppel
zit een vonkje zon

Al voor je geboorte was je dood
nog veilig geborgen in je moeders schoot
Bijna de volle tijd had je volbracht
maar tevergeefs hebben we op je gewacht
We hadden zoveel voor met je prille leven
en je nog zoveel liefde willen geven
Het mocht niet zo zijn, waarom zullen we nooit
weten
we kende je nog niet, maar zullen je nooit
vergeten
Eerst bracht je geluk, nu een vreselijke pijn
maar we houden van je en je zult altijd in onze
gedachten zijn

Er is een sterretje
dat straalt en lacht
dat sterretje ben ik
want op dit goede nieuws
heb ik gewacht

Casper †

Ons prinsesje bleef vechten
al kon ze niet winnen
Ze lachte zo vaak nog
gaf ons warmte van binnen
We moeten samen nu verder
zijn tot steun voor elkaar
Maar onze diepste gedachten
die blijven bij haar

Lief klein meisje
als we je daar zo zien liggen
vergeten we al ons verdriet
Je zusje is in de hemel
maar jij draagt een stukje van haar
met je mee

Ga als een vlinder heen
kom als een vlinder terug
leef van dag tot dag
van bloem tot bloem
vlieg in de wind zo vrij
zonder enig zorg

Wees sterk
zo sterk als een leeuw
vecht zoals je nog nooit gevochten hebt
wees dapper en ren
weg van alle pijn die je anders had

Drijf weg op die wolk
een ster in de nacht
geef ons het heldere licht
zodat wij weten dat je op ons wacht

Het verdriet om ...... gaat nooit meer over
maar jouw komst verzacht wel wat de pijn
we zullen heel veel van je houden
we hopen dat jouw leven lang en gelukkig zal
zijn