Overlijdensgedicht: ‘Verdriet is als de golven’
Verdriet is als de golven
van een verraderlijke zee
soms, als je denkt te kunnen zwemmen
sleept alweer een golf je mee
Er zijn wel betere momenten
dan denk je, ik heb weer kracht
je moet toch verder leven?
maar dan voel je weer die macht
die radeloosheid heet
die trekt je in een diepte
waarvan geen ander weet
Want zij die naast je leven
zien slechts wat zij zelf wensen
dat je doorzwemt en het wel redt
als de meeste andere mensen
Verdriet is als de golven
van een verraderlijke zee
vaak wil je niet meer zwemmen
maar, het sleept je net niet mee
Meer overlijdensgedichten
Je bent nu van ons weggegaan
Je bent nu van ons weggegaan
jouw tijd is al gekomen
een eind aan jouw bestaan
Een leegte om ons heen
is wat ons nu nog rest
wij hielden van jou op onze manier
zeg maar.... op ons best
If I die and go to heaven
If I die and go to heaven
I put your name on a golden star
So that all the angels can see
How much you mean to me
In het leven kun je niet achteruit
In het leven kun je niet achteruit
Je kunt niet van de herfst naar de zomer gaan
Niet naar de avond van morgen
Je kunt niet teruggaan om alleen de mooiste
dagen te beleven
Of om diegene die er niet meer is te
ontmoeten
En te zeggen "Ik hou van jou"
Een pas ontloken bloem die al geurt
Een pas ontloken bloem die al geurt naar
persoonlijkheid
en plotseling wordt deze bloem ruw weggeplukt
Een lege plek... tranen van verdriet
wat hadden we jou graag zien open bloeien
Nu volg jij je weg, aan ons zicht onttrokken
een weg naar het licht!
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht