Overlijdensgedicht kind: ‘Dit sterretje mocht de aarde niet halen’

Als een klein wit wolkje
gedreven door de wind
kwam je even bij ons
even was je ons kind

Ik kijk naar omhoog
en zie als in een vlucht
een klein wit wolkje gaan
langs de helder blauwe lucht

Lieve Mink

Negen maanden lang een kanjer
Een vechter, we leefden met je mee
Nu ben je geboren
Maar je blijft niet bij ons...

Al die maanden was je er al
Je mama, papa en zusje
Ze houden zo van jou
Maar je blijft niet bij ze...

Het verdriet is groot
Om wat je had kunnen zijn
We mogen je niet leren kennen
Want je blijft niet bij ons...

Toch zul je voortleven
In al die harten van de mensen
Die al voor je geboorte van je hielden
Ook al blijf je niet bij ze...

Rust zacht lieve Mink
Geboren als een engeltje
Te mooi om waar te zijn
Ergens... blijf je bij ons...

— Renée Moonen

Als tranen een trap konden bouwen
En herinneringen een brug
Dan klommen we hoog de hemel in
En brachten we Sander heel graag mee terug

— ingezonden door Marijke van de Haterd

Ons leven laat het jouwe los
Met angst, pijn en tranen
We waren twintig weken samen
Nu zijn we anders samen....
en alleen
Lieve Bram, ga rustig heen
We houden van je

— Ingrid, Johan en Sanne