Overlijdensgedicht kind: ‘Dit sterretje mocht de aarde niet halen’

Ons kind
hij blijft met ons leven
Ons kind
hij is met ons verweven
In liefde, in verhalen
die wij zo graag verhalen
In bloemengeuren, in een lied
dat opklinkt uit verdriet

Ons kind
hij wordt niet vergeten
Ons kind
is in een ander weten
In de hemel mag hij wonen
daar waar geen pijn kan komen
Ons kind
is in het licht, is vrij

Je eerste lachje niet kunnen horen
even knuffelen kan nu niet
het ontdekken van je tandjes
of je troosten bij verdriet
of je eerste stapjes
samen hand in hand
maar ondanks dit alles
heb ik met jou een band
Ik zal je nooit mama horen zeggen
en dat doet vreselijk veel pijn
maar jij, mijn allerliefste
zal altijd bij me zijn
Ik heb je nog even vast kunnen houden
het was een intens moment
je was m'n dierbaarste bezit
ben blij dat ik je heb gekend
De warme die jij me gaf
was als een stralende zon
maar ik wist dat ik je niet houden kon
Toch vind ik het heel fijn
jouw mama te zijn
als ik dan mijn ogen sluit
dan zie ik jou, mijn kleine spruit
een engel om me heen
een herinnering voor mij alleen

— ingezonden door Tanya Kat

Kom, de wereld lacht je toe
Een zusje staat voor jou al op wacht
Want zij en de engeltjes die in de hemel wonen
Willen jou hun vreugde tonen
We steken voor jou alle sterretjes aan
En bieden je heel veel liefde aan

Al maanden kunnen we je hartje horen
Al weken voelen we je trapjes
Al dagen praten we over jou
En vandaag..... ben je geboren

Het verleden is onuitwisbaar
De toekomst is nog onzeker
Jij bent ons tweede kindje
En wij staan voor je klaar

Met in onze gedachten, je broertje Jeroen

— Judith Peereboom-de Wit