Een kindje / baby overleden gedicht: ‘Ergens op een wolkje’

Vanaf de aarde
blijf ik aan je denken
want daar in het land
van gedachten en dromen
kan ik je mijn liefste
wensen schenken
Ik stuur ze omhoog
langs zonnestralen
die met hun warmte
mijn liefde vertalen

In liefde verwekt tot een mensje, heel klein
Meer dan welkom was jij in ons leven
Na alle vreugde overheerst nu de pijn
Wij hebben jou aan God moeten geven

Maar jouw lichtje zal voor ons blijven schijnen
Niet alleen in deze tijd van verdriet
Het zal nooit verdwijnen
Vergeten kunnen en willen wij jou niet

Daphne

Een klein mensenkind zweefde tussen hemel en
aarde en riep:
Heer, waar moet ik naartoe: ik weet het niet?
De Heer riep: Kom jij maar bij mij
Ik heb je nodig als kleine engel aan Mijn zij
Het kind riep: Maar dan hebben mijn vader en moeder zoveel verdriet
De Heer sprak: Ook hen vergeet ik niet
Ik geef ze al Mijn liefde en kracht en leid ze
door deze donkere nacht
Maar weet er komt een dag dat ze aan jou,
kind, denken met vrede, liefde en een glimlach

— Ria Swiatalski; ingezonden door Eveline Dolamsn

Omdat ...(naam kind)...
méér was
dan zomaar een kind

een kind
als nooit tevoren

een kind
onvergelijkelijk

een kind
zo kwetsbaar en teer

noem huiverend
van ontroering
zijn/haar naam

zijn/haar onvergetelijke
naam

— ingezonden door Annette van Straten; vrij naar Hans Bouma "Kind van hun Dromen"