Overlijdensgedicht: ‘Een lange stoet’
Een lange stoet
verdriet en medeleven
Brengen de verscheidene
een laatste groet
Veel tijd
was hem niet gegeven
Maar zijn menszijn
laat een diepe indruk na
Dit bewijst
dat zijn bestaan
zinvol is geweest
Ik zag de lange rij
auto's
en kende je niet
Had wel weet
van je bestaan
Van de mens
achter de naam
Indirect
was je er ook voor mij
bedankt dat je er was
— C.J. van Meurs
Meer overlijden & rouw gedichten
Geef mij wanneer de dag is
Geef mij wanneer de dag is dat ik afreis
niet uw donkere rouw
maar de glimlach van drie witte rozen
dat ik glimlach in hun morgendauw
Dag kleine vrouw, dag lieve moeder
Dag kleine vrouw, dag lieve moeder
Dag oma, nu moet u gaan
Al het werken en alle zorgen
Het was goed, het is nu gedaan
Ze was zo haar eigen in alles wat ze deed
Haar lachen, haar huilen, haar lief en haar leed
Bedankt klein lief vrouwke
De oorsprong van ons bestaan
Wij zullen nu zonder jou toch verder moeten
gaan
Want je was toch onze moeder
Je was toch ons thuis
Je droeg soms heel moedig
Het jouw opgelegde kruis
Tot ziens lieve moeder
Rust zacht, voorgoed, deze keer
Gaat onze weg teneinde
Dan zien wij je weer
Je wandelt naar de maan
Je wandelt naar de maan
naar de zon
naar de sterren
je hand heb ik zachtjes
los moeten laten
met zoveel pijn
laat ik je gaan
Ik heb je lief, al ben je niet meer
Ik heb je lief, al ben je niet meer hier en ben ik niet meer bij jou
want wat je mij hebt gegeven in een onderbroken leven, beschermt mij tegen
de allerergste kou
Wat jij hier achterliet is meer dan een gedicht:
een zomeravond in het riet bij 't allerlaatste licht
Ik heb je lief, ik ken je naam
en zal je nooit vergeten
Ik vond dat jij dit hier ver vandaan
toch eventjes moest weten
— Rienk Ratsma