Overlijdensgedichtje: ‘Je was nog zo vol plannen’

Zoals je geleefd hebt, zo ben je gegaan
standvastig en vol overgave
zo kom je op je bestemming aan
in de hemel, die veilige haven

Er is een weg die je alleen moet gaan
geen mens kan je op dat pad vergezellen
je diepste angsten kun je niet vertellen
en je moet verder tot God zelf
je stil doet staan

Al hoorde ik eerder
van de weg die elk moet gaan
onvermijdelijk:
gisteren had ik niet gedacht
dat het vandaag al zo zou zijn

— ingezonden door Gerie van de Vlekkert

Belangrijk is niet alleen de weg die je gaat
maar ook de sporen die je achterlaat