Een kindje / baby overleden gedicht: ‘Na negen maanden wachten’
Na negen maanden wachten
hoop ik jullie pijn te verzachten
Hulpeloos en o zo klein
wil ik jullie zoontje zijn
Ik weet, mijn broertje Jordy kan ik nooit
vervangen
maar dat is ook niet wat jullie van me
verlangen
Ik zoek een plekje zo knus en fijn
mag het jullie huisje zijn?
— ingezonden door Hilde Op de Beeck
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden kind gedichten
Een leven nog zo klein en pril
een leven nog zonder eigen wil
Nog veilig geborgen in moeders schoot
vond jij in rust een stille dood
Negen maanden had je bijna volbracht
maar we hebben tevergeefs gewacht
Je was zo mooi, zo zacht, zo fijn
heel even mochten we bij je zijn
Hoeveel we van je zullen houden
zul je nooit weten
Lieve Sven
we zullen je nooit vergeten
Onze wereld werd
nooit de zijne
maar ook voor
onze kleine
zal ergens het
zonnetje schijnen
Lief zusje
We hadden je zoveel willen geven
maar toch ben je weggebleven
Je zult nooit meer terugkomen
ook al willen wij dat
Ons verdriet is om jou
we zullen je nooit vergeten
wij houden van jou
— Je zus Melanie
Lief mannetje, te teer voor het leven
je lichtje is niet uitgegaan
maar uit ons zicht gedreven