Overlijdensgedicht kind: ‘De zee fluistert mij toe’
De zee fluistert mij toe
dat ik je weer zal zien
de wolken groot en klein
de golven hard en zacht
beloven mij dat we eens samen zijn
dus ik wacht en ik wacht...
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden kind gedichten
Onze grote droom
zo welkom
zo mooi
zo bijzonder
het heeft niet zo mogen zijn
we moeten weer verder, zonder
Heimwee, een intens gemis
een verlangen naar een kind
een kind wat er niet meer is
Heimwee, naar die gelukkige weken
verdriet om de leegte die je achterlaat
jouw dood die mijn hart deed breken
Heimwee, mijn handen zoekend naar jou
zoveel vragen maar geen antwoord
mijn kind, waar ben je nou?
Heimwee, naar die "zorgeloze" tijd
toen ik je nog bij me had
wanhopig, want nu ben ik je kwijt
Heimwee, naar jou
in mijn buik, nog maar 4 maanden oud
toen je mijn lichaam verliet
was je al gestorven en ik had het zo koud!
Heimwee, naar al die dromen
je was zwaar gehandicapt
onze droom zal nooit meer uitkomen
Heimwee, naar jou, mijn derde kind
boos ben ik om jouw te korte bestaan
maar dankbaar voor de liefde
die ik bij mijn andere twee kinderen vind
— Caroline
Voor Youri
Zo mooi ter wereld gekomen
Om ons twaalf dagen van
geluk, verdriet, hoop en pijn te geven
Zoveel pech in je korte leven
"Je mag geen bloesem plukken"
Maar de wind kan niet lezen...