Overlijdensgedicht kind: ‘De zee fluistert mij toe’

Zachtjes is uit onze handen weggegleden
kleine Annick
als een bloem, verwelkt in de herfst
Nu rest ons alleen nog herinnering
aan 17 mooie maanden
en gebed tot God
om sterkte in ons groot verdriet

Ga nu maar rusten kleine meid
ik weet het: je bent moe
je bent te klein voor deze strijd
vlieg naar de sterren toe

En als ik jou weer tegenkom
dan dansen we in 't rond
til ik je hoog op in de lucht
je voetjes van de grond

En tot die tijd denk ik aan jou
mijn kleine lieve schat
en weet dat jij het liefste bent
dat ik ooit heb gehad

Lief zusje
We hadden je zoveel willen geven
maar toch ben je weggebleven
Je zult nooit meer terugkomen
ook al willen wij dat
Ons verdriet is om jou
we zullen je nooit vergeten
wij houden van jou

— Je zus Melanie

Gods handen spelen in op ieder nieuw begin
Geen ander die ons draagt

— ingezonden door Fam. Van der Klok