Overlijdensgedicht kind: ‘De zee fluistert mij toe’
De zee fluistert mij toe
dat ik je weer zal zien
de wolken groot en klein
de golven hard en zacht
beloven mij dat we eens samen zijn
dus ik wacht en ik wacht...
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden kind gedichten
Een klein sterretje aan de hemel
kijkt vertederend neer op haar broertje....
— ingezonden door Annemarie van Velzen
Je was zo
dichtbij
ik kon je
grijpen
maar je vloog
terug
weg naar
hier en nergens
Ik blijf op
je wachten
tot de dag dat je
terugkeert!
Je had al een plekje in ons hart veroverd
de gedachten aan jou had ons al maanden
betoverd
Waarom mocht jij, lieve Jordy, niet met ons
leven
het is hard en verdrietig om je af te moeten
geven
Je zult altijd in onze gedachten zijn
heel mooi, lief en o zo ontzettend klein
Slaap zacht, lieve zoon
Ik sluit mijn ogen en leg mijn handen op mijn
buik
en bedenk leven daar waar nu leegte is
Ik kan bijna voelen hoe het zou zijn
en probeer te vergeten dat ik het zo mis
Een verlangen naar iets dat ik nooit heb gehad
een warmte van binnen, kwetsbaar en pril
Ik open mijn ogen en voel het verdriet
dat ik klaar ben voor iets dat mijn lichaam niet
wil
In stilte groeide
jij in mij
In stilte bloeide
jij in mij
In mijn hart
leef je in stilte voort
Maar ik hoor je
ik voel je
Jij in mij...