Overlijdensgedichtje: ‘Dag lieve oma’

Ik kan mijn emoties niet kwijt hier
daarom maak ik voor jou een gedicht op papier
Mijn pen begint vanzelf de woorden te schrijven
waarom mocht jij niet langer bij mij blijven

Jouw sterven is zo
moeilijk te begrijpen
afscheid nemen kon niet meer
Te weten dat ik jou voorgoed moet missen
dat doet zo ontzettend zeer

Ons broer en zus
zijn behoort tot het verleden
want jij bent plots uit dit leven gegleden
Ik werd soms gek van verdriet
stoppen met huilen ging haast niet

Jij hebt extra
kleur aan mijn leven gegeven
waarom mocht jij niet langer blijven leven
Ik had je nog zoveel willen zeggen
misschien ook nog iets uit willen leggen

Maar ik weet zeker
er komt een keer
dan zien wij elkander weer
Ik moet verder, dat is waar
maar dit alles valt mij zwaar

Wat is tijd, ik ben
je kwijt
je was te jong, nog niet voorbereid
Toch is er iets dat troost mij nog het meest
ik ben er trots op dat jij mijn broer bent geweest

— Jolanda J.

Ieder afscheid op aarde
is een weerzien in de eeuwigheid

— ingezonden door Monique

Voor Jamie

Één engel daarboven
waar ik altijd in zal geloven
Zijn warmte, zijn lach
ik mis het iedere dag!
Eens zal ik hem weer ontmoeten
en hem met al mijn liefde begroeten
Ik moet wachten op die dag
en verschuil mij achter een lach
Maar een ieder die mij dierbaar is....
weet hoe erg ik hem mis!

— Alien Kruysdijk; ingezonden door Erna van der Schaaf

Nooit een onvertogen woord
hebben we van haar gehoord
Je hoorde haar nooit zeuren
en liet alles maar gebeuren
Waar haalde je de kracht vandaan
om zo nog jaren door te gaan
Veel stille pijn heb je geleden
nu is de grote strijd gestreden