Overlijdensgedichtje: ‘Als een mens zijn wij zo klein’

Als een mens zijn wij zo klein, zo nietig
En u, u had een hart van goud
Wij zijn droevig en verdrietig
U was een mens waar iedereen van houdt
Toch zijn wij dankbaar
Dat u een deel was van ons leven
U blijft in onze harten geschreven

Meer overlijden & rouw gedichten

Aanwezig in afwezigheid en
daarom nooit verleden tijd

Bekijk

Waarom jij?
We zullen het nooit weten
We zullen je missen
Maar nooit vergeten

Bekijk

Mijn vriend en ik, wij kunnen samen
Dezelfde weg niet gaan
Want waar mijn vriend naar toe gaat
Daar kom ik net vandaan
En waar mijn vriend vandaan komt
Daarheen moet ik nog gaan
Ik hou van jou, mijn vriend tot gauw
Je bent de zon en ik de maan

Mijn vriend en ik,
wij kunnen samen
Dezelfde weg niet gaan
Want als mijn vriend zich uitkleedt
Dan kleed ik mij aan
Waaraan ik nog beginnen moet
Dat heeft hij allang gedaan
Ik hou van jou, mijn vriend tot gauw
Je bent de zon en ik de maan

Denk niet dat ik
mijn vriend niet zie
Ik kom hem telkens tegen
Maar daar wáár ik mijn vriend ontmoet
Daar scheiden onze wegen
Tussen het weerzien en het afscheid
Tot gauw mijn vriend, ik moet nu gaan
Tot gauw mijn vriend, ik kom er aan
Al kunnen we niet samen gaan
Ik kan niet zonder jou bestaan
Ik hou van jou, mijn vriend tot gauw
Jij bent de zon en ik de maan

— Liselore Gerritsen; ingezonden door San Nevelsteen

Bekijk

Schitterende sterren
en een lachende maan
zien je naar je veilige plekje
op aarde gaan

Bekijk

Alle overlijden & rouw gedichten