Overlijdensgedicht: ‘Soms zou ik willen’

Het leven is een optelsom
van goed en kwaad
van lief en leed
Zij samen bepalen de waarde
van dat wat leven heet

Er dansten
sterretjes
in je ogen

er was een glimlach
om je mond

ik merkte niets
van het duister
dat je overviel

van de pijn
waartegen je vocht
en nooit opgaf

en dan
een punt,
gedaan

de sterren
in je ogen
hebben je
naar de hemel
laten gaan

Zo klein op deze wereld
waarom ben je er niet meer
Zo kleine mijn lieve....
ons hart doet nu zo zeer
Gegeven en ontnomen
waar leven eens begon
Ik wou dat ik mocht vragen
en iemand antwoorden kon
Nu ben je een kleine ster
aan de grote hemel bij nachte
Niet meer in ons leven
maar nimmer uit onze gedachten...

Jij
zo verwacht
zo welkom
in ons midden
bij ons die weten
van leven
en af moeten geven
van vreugde en verdriet

Jij
bent een nieuwe lente
na een lange winter
in ons bestaan