Overlijdensgedichtje: ‘Ik zou zo graag nog even met je praten’
Ik zou zo graag nog even met je praten
En je m'n bloementuintje laten zien
Want toen je nog op aarde was
En ik je aan kon raken
Zag ik jouw mooie tuintje niet
Maar had 't druk met andere zaken
Meer overlijdensgedichten
Te zijn bij wie er niet meer is
Te zijn bij wie er niet meer is
heel diep in je gedachten
kan de pijn misschien verzachten
en geeft je sterkte in je gemis
De baby's waar ik nu mee speel
De baby's waar ik nu mee speel
die wonen in een luchtkasteel
het is heel hoog
het is heel ver
tussen zon en avondster
nog verder dan de regenboog
de wolkenlift bracht mij omhoog
Als wij naar de hemel kijken
Voor Britt
Als wij naar de hemel kijken
en ik zie een kleine ster
dan denk ik, mijn kind
wat ben je ver
maar voel ik die korte liefde
van je stromen
dan hoop ik dat wij ooit
bij die kleine ster mogen komen
Je was zo mooi, veel te mooi om te leven
Je was zo mooi, veel te mooi om te leven
Want de engelen wilden je niet aan ons geven
We mochten je even zien, maar meer ook niet
Jou niet kunnen verzorgen doet ons veel
verdriet
Je bent onze zoon, onze tijger, onze engel
Maar waarom ben je nou niet onze Bengel
Waarom wou je niet huilen, konden wij je niet
horen
Je bent toch immers in deze wereld geboren
Te vroeg, maar dat mag tegenwoordig niet
baten
Toch ondanks alles, lieve zoon, heb jij ons
verlaten
Ik mis je zoveel, dat kan niemand weten
Maar onthoudt dit goed: ik zal jou nooit meer
vergeten
— Silvana van Beek
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Overlijden
- Gedicht