Overlijdensgedicht: ‘Ik zie je in bloemen’
Ik zie je in bloemen
Ik zie je in de zon
al ben je niet meer zichtbaar
ik speur je warmtebron
Steeds voel ik jouw nabijheid
steeds ben jij om mij heen
door wat wij samen hadden
voel ik me niet alleen
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
We hadden het zo fijn
Ik besef het wel, ook al ben ik nog zo klein
We hadden nog zoveel moeten doen
Opa, een hele, hele dikke zoen
De nacht kan niet zo donker zijn
Of er is ergens een kleine ster te vinden
De woestijn kan niet zo troosteloos zijn
Of er is toch ergens een oase
Sta niet bij mijn graf en huil
daar slaap ik niet, hou me niet schuil
ik ben te horen in de wind
ik ben de glimlach van een kind
ik ben het zonlicht door het glas
ik ben de regen op het gras
wanneer het donker is, en nacht
ben ik de stilte, en de kracht
ik ben een vogel in zijn vlucht
ik ben de ster aan de ochtendlucht
sta niet bij mijn graf en ween...
daar ben ik niet... ik ging niet heen
Je vocht voor wat je waard was
en dat was heel veel...