Overlijdensgedicht: ‘Ik zie je in bloemen’

Herinneringen aan jou en mij
de dingen waar we om lachten
De dingen die je zei
vloeien door mijn gedachten
Herinneringen aan jou en mij
zo lang geleden
en toch weer zo dichtbij
Die herinneringen
zullen altijd blijven bestaan
Hoever onze wegen
ook uit elkaar zullen gaan
Maar hopelijk komen die wegen
elkaar eens weer tegen

— Wendy V.

Dankbaar voor elke dag die je hebt gestreden
Niemand zal ooit weten hoeveel pijn en
verdriet je hebt geleden
Nooit klagen, maar dragen
Ondanks een "medisch wonder" en
onuitputtelijke kracht
Ging je nu heen, niet geheel onverwacht

De laatste dagen van het einde
dan wordt de grote wereld klein
is plotseling alles onbeduidend
tot het laatste beetje pijn
Wat wij zo belangrijk vinden
verliest zijn glans, verliest zijn zin
maar achter die gesloten ogen
glanst een heel groot begin

Nooit zullen wij je echt leren kennen
Nooit begeleiden, naast je staan
Nooit zullen wij je mogen verwennen
Voordat we dat mochten ben jij gegaan

— ingezonden door Nicole van Bergeijk