Overlijdensgedicht: ‘Wat vreemd dat je er niet zult wezen’
Wat vreemd dat je er niet zult wezen
wanneer wij weer naar huis zullen gaan
je zult niet in de kamer staan
en ons begroeten als voor dezen
O, die vertrouwde kleine dingen
die je zo onopvallend deed
die zullen wij missen
tot dit leed verstild is
tot herinneringen
En ook al heb je ons verlaten
je laat ons nooit alleen
wat wij in jou bezaten
blijft altijd om ons heen
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Zo jong nog
Zoveel plezier in zijn leven
Waarom?
Niemand kan ons het antwoord geven
Jarenlange strijd
Veel tranen gestort
Eindelijk rust
Zo is het levenslot
Je was zo mooi, veel te mooi om te leven
Want de engelen wilden je niet aan ons geven
We mochten je even zien, maar meer ook niet
Jou niet kunnen verzorgen doet ons veel
verdriet
Je bent onze zoon, onze tijger, onze engel
Maar waarom ben je nou niet onze Bengel
Waarom wou je niet huilen, konden wij je niet
horen
Je bent toch immers in deze wereld geboren
Te vroeg, maar dat mag tegenwoordig niet
baten
Toch ondanks alles, lieve zoon, heb jij ons
verlaten
Ik mis je zoveel, dat kan niemand weten
Maar onthoudt dit goed: ik zal jou nooit meer
vergeten
— Silvana van Beek
De regenboog verbindt hemel en aarde...