Overlijdensgedicht: ‘Wat vreemd dat je er niet zult wezen’
Wat vreemd dat je er niet zult wezen
wanneer wij weer naar huis zullen gaan
je zult niet in de kamer staan
en ons begroeten als voor dezen
O, die vertrouwde kleine dingen
die je zo onopvallend deed
die zullen wij missen
tot dit leed verstild is
tot herinneringen
En ook al heb je ons verlaten
je laat ons nooit alleen
wat wij in jou bezaten
blijft altijd om ons heen
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Zijn stem zwijgt voor altijd
zijn ogen voorgoed gesloten
de oneerlijke strijd
heeft hij voor ons besloten
Ik weet, hij is niet meer
maar begrijpen doe ik het niet
waarom kwam hij niet weer
toen hij ons hier achterliet
Het gebeurde te snel
hij ging te vroeg
ik heb je nodig
we hadden nog zoveel voor de boeg
We hadden je graag beter gekend
en aan iedereen verteld
hoe bijzonder je bent...
Op de grote vraag "waarom"
wordt het antwoord nooit gegeven
Bij de vragen over dood en leven
is er geen "daarom"
Het leven is dragen
Het leven is gaan
Het leven is bestaan
Zonder al te veel vragen
Bijzondere mensen sterven niet
zij gaan wel
maar blijven toch
voor altijd....