Overlijdensgedichtje: ‘Weinig nemen en veel geven’

Ongewild en onverwacht
niemand had dit gedacht
's morgen vroeg van huis
's avonds niet meer thuis

Als je ouder wordt en niet meer weet waar je
bent
Als je mensen ziet maar ze niet meer herkent
Je niet meer bewust bent van liefde en pijn
Dan zal de eeuwige rust een verlossing zijn

Plots ben je weg, je voelde het komen
Dit is jouw weg die je hebt genomen
We wilden je nog zoveel vragen
Je laatste tijd nog op handen dragen
Ook al zijn wij er nog niet voor klaar
Papa, het is goed, rust nu maar

Zachtjes is uit onze handen weggegleden
kleine Annick
als een bloem, verwelkt in de herfst
Nu rest ons alleen nog herinnering
aan 17 mooie maanden
en gebed tot God
om sterkte in ons groot verdriet