Overlijdensgedichtje: βIk ben gegaanβ
Ik ben gegaan
met alle winden mee
spelevaren op de sterrenzee
zo diep en zo vol dromen
land bezeilen daar voorbij
waar enkel licht kan komen
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden & rouw gedichten
Als de trom is stil gevallen
wie slaat dan nog de maat?
De melodie klinkt echter door
zoals in ons hart geschreven staat
De zon nam haar die avond mee
achter de einder, waar het altijd licht is
Wij bleven samen achter met een sterrenhemel
vol herinneringen
Het was te kort
Maar in de grote eeuwigheid
Is zelfs een leven lang
Nog een momentopname
— ingezonden door Gerie van de Vlekkert
Als een klein wit wolkje
gedreven door de wind
kwam je even bij ons
even was je ons kind
Ik kijk naar omhoog
en zie als in een vlucht
een klein wit wolkje gaan
langs de helder blauwe lucht