Overlijdensgedichtje: ‘Leven is dankbaar zijn’

Als iets liefs je verlaat
blijft nog altijd de liefde

Niemand mag afscheidbaar zijn
Ook al heb je heel veel pijn
Ik zal er altijd voor je zijn
In bitterkou en hete zonneschijn

— ingezonden door Guy Marteau

De storm is gaan liggen
een lichte bries steekt op
De zeilen worden gehesen
het vaantje in de top
Je laatste reis, het is jouw tijd
je laat ons los en gaat op weg
naar de eeuwigheid

Ik zie in je ogen een lichtje
dat fonkelt en straalt nou en hoe
Ik schrijf nu voor jou dit gedichtje
en doe dan je oogjes maar toe

Ik heb in het donker gelopen
maar steeds door jouw lichtjes geleid
Want of ze nu dicht zijn of open
die lichtjes zie ik altijd

— Peter van Lierop