Overlijdensgedicht: ‘Wij vinden geen woorden om te zeggen’

Daar staat de ronde regenboog
zo trots, zo koninklijk en hoog
Hij buigt om heel de aarde heen
die is opeens niet meer alleen
Maar in een grote arm gevangen
met al haar zorg, al haar verlangen
En alle mensen blijven staan
en zien de mooie hemel staan
En alle mensen denken even
hoe goed het is te mogen leven

Een klein wonder was het
een nieuw leven had het moeten zijn
Het is je echter niet gegeven
maar in onze gedachten
zul je altijd bij ons blijven

— ingezonden door J. van Ledden

Een hand die zwaaide als we gingen
en nog vele mooie dingen
worden nu herinneringen
Juist omdat jij anders bent
genoot je van elk fijn moment
We hebben je op handen gedragen
met alle liefde omringd
je bewonderd en aanbeden
en als het moest voor jou gestreden
Als de zon hebben we jou gekoesterd
smart en leed voor jou geweerd
We willen je rust gunnen
al is er droefheid in ons hart
Eens zien we elkaar weer
bij onze lieve Heer

Zoveel soorten van verdriet
ik noem ze niet
Maar één, het afstand doen en scheiden
en niet het snijden doet zo'n pijn
maar het afgesneden zijn