Kerstgedicht: ‘Mijn gedachten gaan richting kerst’
Héél langzaam gaan mijn gedachten richting
Kerst.
Ik ben dan in de regel niet op mijn allerbest.
Eenzaamheid knaagt extra aan mij en erop uit
gaan is er nauwelijks bij.
Vorig jaar ben ik alléén gaan eten en wel buiten
de deur. Ik vond dat een goed plan wel en je
vindt er een kéur!
Tot mijn verrassing trof ik er bekenden die mij
vroegen bij hun aan tafel te gaan.
Maar ik heb beleefd geweigerd, vond dat ik
alleen zijn moest leren doorstaan.
Ruim een uur heb ik dit vol gehouden, vond
het dápper van mezelf.
Wat ik dít jaar zal doen weet ik nog niet, 't idee komt vanzelf.
Ik houd van de warmte die ik in een kerk soms
vind. Ik geniet tamelijk van het eeuwenoude
verhaal van het geboren Kerstkind.
Ook radio en t.v. kunnen me amuseren, zodat
ik niet van álles hoef te ontberen.
Ach, ik ben bepaald niet de enige die er zo voor staat.
Het met mezelf wel léuk hebben is iets dat dan volstaat!
— Dakoyria
Meer kerstgedichten
Een kerstkaart
Een kerstkaart
met wat lieve woorden
en een goede wens
die stuur ik jou
van mens tot mens
Niet het kind, niet de ezel
Niet het kind, niet de ezel
niet de ster, noch de stal
zijn belangrijk voor ons, mensen
in dit aardse tranendal
Wel dat God ons zo nabij is
als een moeder bij haar kind
ooit gaf Hij daarvan een teken
in al wat je te Bethlem vindt
'k Wens je een hart, dat voelt en luistert
dat in vreugde en verdriet
ook vandaag in onze wereld
Gods geboren teken ziet
— Chris Coppens
Een kerstboom
Een kerstboom,
Een grote.. en een kleine boom,
Een teil! met grond wat water .
De kerstboom en de Dennegeuren
De kerstballen om het op te fleuren
De kerststal , jozef en maria
En kindje Jezus in een stal
En een grote Ster die pronk,
Aan het grote heelal.
De kleine boom
Staat nog te wachten
Is voor ons peutertje klein
Prachtig versierd heel fijn.
Alles goed met moeder en Kind
Alles goed met moeder en Kind
Ergens in een kamer
staat een bed op klossen.
Een vrouw bevalt.
Als pijn niet meer
te houden lijkt
klinkt het verlossend
schreeuwen.
Ergens in Bethlehem
liep een bevallende vrouw.
Een kamer was er niet,
laat staan een bed op klossen.
Haar pijn werd
hardvochtig gemeden.
Haar Kind heeft later
pijnlijk veel geleden
terwijl Hij kwam
om te verlossen.
— Coby Poelman - Duisterwinkel
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Kerst
- Gedicht