Kerstgedicht: ‘Mijn gedachten gaan richting kerst’
Héél langzaam gaan mijn gedachten richting
Kerst.
Ik ben dan in de regel niet op mijn allerbest.
Eenzaamheid knaagt extra aan mij en erop uit
gaan is er nauwelijks bij.
Vorig jaar ben ik alléén gaan eten en wel buiten
de deur. Ik vond dat een goed plan wel en je
vindt er een kéur!
Tot mijn verrassing trof ik er bekenden die mij
vroegen bij hun aan tafel te gaan.
Maar ik heb beleefd geweigerd, vond dat ik
alleen zijn moest leren doorstaan.
Ruim een uur heb ik dit vol gehouden, vond
het dápper van mezelf.
Wat ik dít jaar zal doen weet ik nog niet, 't idee komt vanzelf.
Ik houd van de warmte die ik in een kerk soms
vind. Ik geniet tamelijk van het eeuwenoude
verhaal van het geboren Kerstkind.
Ook radio en t.v. kunnen me amuseren, zodat
ik niet van álles hoef te ontberen.
Ach, ik ben bepaald niet de enige die er zo voor staat.
Het met mezelf wel léuk hebben is iets dat dan volstaat!
— Dakoyria
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer kerst gedichten
As winter approaches, take heart in these things
The green of the fir tree and birds on the wing
The promise of Christmas, a child's face aglow
The warmth of a fire, the soft falling snow
— ingezonden door Jeannette Ringenaldus
Ik heb een blij berichtje
voor als het donker wordt
hier is een helder lichtje
al brandt het nog zo kort
doof met Kerstavond
even de kerstverlichting uit
denk even aan mensen
die buitenslapen
waar ze ook zijn
zij die met wazige ogen
luisterend naar het Kerstgeluid
Het kerstpanorama
zacht zoekt
de vlam rust
van de kaars
die ik heb aangestoken
op de achtergrond
brengt stille nacht
in gospeluitvoering
herinneringen naar boven
het kerstpanorama
ontrolt zich met
boom kerststal
herders en schapen
ik zie de ster
zoals ieder jaar
weer helderder
met hoop op vrede
die boodschap
door velen gedragen
ook ik was over twee dagen
weer mijn handen in schuld
— Wil Melker