Kerstgedicht: ‘Herinnering van toen’
Herinnering van toen
Zomaar ontstaat
weer een stil verlangen
naar vroeger.
Alles snel verloren, in de tijd.
Kinderen lang al uitgevlogen
de mooie jaren van hun jeugd.
Ontvlucht voor even de realiteit
in de herinnering van toen
als een kostbare schat bewaard.
Zo ook de gezellige feestdagen
zal ik in gedachten
nog dikwijls over doen.
— Droomster
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer kerst gedichten
Een kerstkaart
met wat lieve woorden
en een goede wens
die stuur ik jou
van mens tot mens
Het sterven te zien doven
ik weet dat ik de kogel
niet meer kan ontlopen
ben gewikt en gewogen
goed bevonden voor het kerstdiner
heb alleen de bruine ogen van een ree
ik kijk ze aan
zie ze staan in twijfeling
weet mezelf een dartel ding
zal onschuldig
naar de bosrand wijken
ze lijken doelloos weg te kijken
maar komen in het donker terug
om niet het sterven te zien doven
in mijn jong reebruine ogen
— Wil Melker
Licht jaagt het donker op
en straalt het schijnsel van het vuur teniet
bedek je ogen
bedek je ogen
voor dit licht valt het bestaan
het mager bestaan van tekort op tekort
voorgoed in duigen
Dan staat het lied aan de lucht
Ongehoord van volheid
Verzadigd van vrede
Het sneeuwt van hemel
Ere
Vrede
Welbehagen
Deze nacht draait de wereld om
Wie de hand van het Kind vat, vindt vrede getekend.
— Friedel
Het licht dat schittert in de ogen
van ieder die van liefde brandt
als over Christus wordt gesproken,
het licht dat schijnt in alle blijden
die verlangend naar Zijn komst
hun vreugdevuur verspreiden,
het licht gericht op ‘t Koningskind
dat het kwade overwon,
en de duisternis verblindt,
dit licht zal op het kerstfeest branden
en stralen als een warmend vuur
in die aan Hem hun hart verpanden.
Leeft iemand nog in duisternis?
Geef dan als die herders door
wat jou aan glans gegeven is.
— Coby Poelman - Duisterwinkel