Kerstgedicht: ‘met Zijn Kerstlicht’

Voor mij wordt deze kerst wel heel bijzonder
heel langzaam kleurt mijn grijze hemel blauw
het heeft voor mij iets van een heel groot wonder
en dat komt helemaal alleen door jou!

— Marianne Busser & Ron Schröder

Het echte feest

zag uitgestrekte handen
hoorde muziek
maar was er zelf niet

het groene bomenfeest
de feeërieke kerstverlichting
versierde tafels vol drank en vlees

heb het losgelaten
om weer bij de herders
en hun schapen te zijn

de stal te ruimen
voor het kind dat komen gaat
waarvan de ouders buiten staan

tegen kou de os en ezel
warmte van dieren om
samen het echte feest te vieren

— Wil Melker

‘k Heb U herkend vanmorgen.
U daalde neer deze nacht
in sterretjes verborgen
ongeschonden, witte pracht!

Heel ’t landschap is bedekt
met schitterende diamanten.
’t Is alles zo onbevlekt
hemels rein aan alle kanten.

Mijn voeten willen er in lopen
maar elk spoor zul je zien!
Op verse sneeuw zal ik dan hopen
zodat het weer wordt als voordien.

Zijn voetafdruk bleef toen achter.
Hij ging mij reeds voor, werd zwart,
maar ook terug wit en wachter
uitziend op die nieuwe start!

— Maria Segers

Het is kerstfeest,
Als men dit leest.
Men zingt, over God en de Heer,
En over, zoveel meer.

Men zingt, ook over welbehagen,
Om elkander te leren verdragen.
Men zingt, over dingen van veel waarde,
En wel, over Vrede op deze Aarde.

Maar, het is dan ook wel een feit,
Die Vrede, is er nog niet,
ook in deze tijd.
En het is dan ook, wel een klucht,
Onder veel mensen,
is er dan ook nog veel hebzucht.

Mensen, zijn daarvoor
nog steeds aan het vechten,
Voeren Oorlog,
voor hun zogenaamde rechten.
Die rechten,
gaan meestal over geloof en geld,
Waarom! waarom toch,
dat zinloze geweld.

Wij mensen op de wereld,
zijn ook met zovelen,
En kunnen, dan ook beter
alles met elkander delen.
Armoede,is dan ook zomaar verdwenen,
Weg is dan de hebzucht,
en de Oorlog,
die wordt dan ook vermeden.