Kerstgedichtje: ‘Samen gezellig voor de open haard’

Moe en versleten,
vertrapt en vergeten.

Zonder dat hij ook maar iets verwacht,
is Kerstmis opnieuw voor hem zo donker als de nacht.

Vroeger was Kerstmis een feest,
hoeveel jaar geleden was dat dan geweest ?

De tijd heeft niet stil gestaan,
zijn nare werkelijkheid is gewoon verder gegaan.

Voor hem heeft Kerstmis zijn waarde verloren,
niet dat het zijn leven zou verstoren,

zijn leven is al langzaam uitgeroeid, bijna totaal vergaan,
zelfs al zal Kerstmis deze keer nog wel voor hem bestaan.

De zwartste dagen van zijn leven,
zo zou hij Kerstmis hebben beschreven.

Maar Kerstmis hoeft niet meer.
Het was zijn laatste keer.

Heer, ik kan niet bidden,
dat heb ik nooit geleerd.
Ze zeggen dat het Christuskind
voor mij ook is gekomen.
Ik wil het wel geloven
maar begrijpen doe ‘k het niet.
Nu hebben ze me naar
het kerstfeest meegenomen

en eerlijk Heer,
het voelt zo goed,
er heerst hier echte Vrede.
Ik denk dat ik van nu af aan
ook zondags naar Uw Huis wil gaan
er is vandaag zomaar in mij
een Hemels Licht ontstaan
en wat ook heel bijzonder is,
ik heb zowaar gebeden!

— Coby Poelman - Duisterwinkel

The secret of Christmas
is not the things you do
at Christmas time
but the things you do
all year through

Ergens woont de kerstman
heel ver hier vandaan
Hij heeft in zijn sneeuwpaleis
de mooiste kerstboom staan
Met balletjes van zilver
met balletjes van goud
En balletjes gehakt
omdat hij daar zo van houdt