Kerstgedichtje: ‘In jouw kerstboom opgehangen’

Een kerstster
in een donkere tijd
is iets dat warmte brengt
en kleur, je hart verblijdt

Als ik één dag God zou kunnen zijn
Dan zorgde ik voor niet verontreinigde sneeuw
Dan stelpte ik de wonden en dempte de pijn
Dan klonk er nooit meer een angst-schreeuw

Als ik Kerstman zou zijn voor een keer
Dan gaf ik iedereen te eten en te drinken
Dan geen restjes van de vuilnisbelt meer
Dan zou het lachen ook weer gaan klinken

Als ik mijn leven lang mens zou zijn
Dan zou ik mijn handen reiken om te helpen
En problemen helpen oplossen, alszijnde mijn
Dan zou ik de fanatici hun fanatisme stelpen

Als ik eens, was maar een droom vannacht
Maar dromen willen wel eens uitkomen
Als iedereen nou eens over deze droom nadacht
En als het even kan, er ook van gaat dromen

Al vind je er geen bal aan
Al kan die boom je gestolen worden
Al denk je wat moet ik met die romantiek
Al denk je alweer zo’n kerstkaart

Toch wil ik het erop wagen
Toch wil ik iets tegen je zeggen
Toch hoop ik iets voor je
Dat je vrede hebt met je zelf!

— José van Rosmalen

Het is eerst kerstmis,
enkele mensen eten dan wel vis.
Op 25 December is het feest,
die dag amuseert zich dan het meest.
Jezus is op die dag geboren,
dat kun je wel in de kerk horen.
Na een weekje wachten is het terug een maaltijd,
je hebt dan echt geen spijt.
Zorg als je het nooit vergeet,
anders ga je werken tot je staat in het zweet.
De kinderen hebben dan en briefje gemakt,
ze hebben graag als je er op waakt.
Na nieuwjaar worden de straten terug vol,
maar ik zie op de grond nog een kerstbol.