Kerstgedichtje: ‘als de kerstbel klinkt’

Kerstmis is
liefde in een wereld van vrede
Kerstmis belooft
steeds opnieuw dat het morgen beter wordt

Dit jaar wil ik eens geen cadeautjes
Alleen Kerstman, een flink pak sneeuw
U woont toch dicht bij Koning Winter?
Hij heeft genoeg, vast voor een eeuw
Als u het vraagt, dan geeft hij denk ik
U wel een zak of twintig mee
Of zal zoveel te zwaar zijn Kerstman
En krijgt u dat niet op uw slee?
Het mag natuurlijk niet gaan ontdooien
Dan smelt mijn sneeuw beslist te gauw
En daarom vraag ik, geef mij ook maar
Een grote doos met winterkou

— Carry W. Zijlstra-van Dijk

Voor het Kerstfeest
uren van bezinning
Voor het nieuwe jaar
hoop op vrede en gezondheid

Dit is de nacht, dit is de stille nacht,
dit is de averechtse tijd
waarin de hemel zich verblijdt,
terwijl de aarde op een teken wacht.

Dat er al is, dat al gegeven is.
Het teken van de moede vrouw
die voortging en die baren zou
en die men wegschoof in de duisternis.

De hemel weet, alleen de hemel weet
dat vrede en welbehagen saam
reikhalzen naar een nieuwe naam.
De aarde is als vanouds voor niets gereed.

Al straalt de nacht, al straalt de heilige nacht
veel klaarder dan de zon vermag,
pas als het donker wordt bij dag,
zal op de aarde alles zijn volbracht.

— Jan-Arend de Wit