Kerstgedicht: ‘Wat is er aan de hand’

Sparrenboom, sparrenboom
groene takjes wonderschoon
In het bos zag ik je staan
toen had je geen lichtjes aan
één, twee, drie en vier
slingers overal
een engeltje daar, een klokje hier
vijf, zes, zeven, acht
mama steekt de kaarsjes aan
en wij zingen heel zacht

Tijdens kerstmis lag een meisje
te kleumen in de wintersneeuw.
Het gebeurde lang geleden,
zeker langer dan een eeuw.

Zij warmde zich aan zwavelstokjes
in die ijzig koude nacht.
Droomde van een prachtig kerstfeest,
niemand die toen aan haar dacht.

Ook nu zwerven er nog kinderen.
Zwavelstokjes verkopen ze niet,
maar ze zijn net zo ontredderd,
vaak verteerd door zwaar verdriet.

Handel volgens de kerstgedachte.
Wees barmhartig, wees kordaat.
Schenk een gedeelte van uw rijkdom
aan deze kinderen van de straat.

Handen reiken

Niets zal
"het lot"
kunnen bepalen
er is geen
ontkomen aan

doch door elkaar
soms even
de hand te reiken
kan de mens
troostend naast
de ander
staan!

— Droomster

Kerstavond

Stil eens,
de kerkdeur opent nodigend
zo ook het Woord van God,
Vrede zij u
spreekt Hij

— Coby Poelman - Duisterwinkel