Kerstgedicht: ‘Ik zag en ik voelde de jaargetijden’

Sparrenboom, sparrenboom
groene takjes wonderschoon
In het bos zag ik je staan
toen had je geen lichtjes aan
één, twee, drie en vier
slingers overal
een engeltje daar, een klokje hier
vijf, zes, zeven, acht
mama steekt de kaarsjes aan
en wij zingen heel zacht

Dit jaar wil ik eens geen cadeautjes
Alleen Kerstman, een flink pak sneeuw
U woont toch dicht bij Koning Winter?
Hij heeft genoeg, vast voor een eeuw
Als u het vraagt, dan geeft hij denk ik
U wel een zak of twintig mee
Of zal zoveel te zwaar zijn Kerstman
En krijgt u dat niet op uw slee?
Het mag natuurlijk niet gaan ontdooien
Dan smelt mijn sneeuw beslist te gauw
En daarom vraag ik, geef mij ook maar
Een grote doos met winterkou

— Carry W. Zijlstra-van Dijk

Het kerstfeest

Overal mensen in de straat
Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat
Voor pakjes te kopen
Zie ze lopen
Want binnen 15 minuutjes gaan de winkels dicht
Nergens meer licht
Oh nee, kijk daar zij is te laat
En kijk hoe zielig ze daar staat
Maar pakjes zijn niet belangrijk
Zijn ze nou groot of klein, dun of dik
Kerstmis betekent: mensen die blij zijn,
Feest vieren en lachen en dansen het gaat hier niet om de cadeautjes
Maar het gebaar dat telt!

— Dorien W.

Het is vanavond kerstfeest,
de boom hangt dan goed vol.
Daarvan hou ik het meest,
met meer dan één kerstbol.
Het is dan bijna nieuwjaar,
iedereen krijgt dan pakjes.
Dat is een lief gebaar,
hopelijk ligt er sneeuw op de dakjes.
Boven aan de boom staat er een ster,
het kindje werd geboren.
De koningen kwamen van ver,
geen moment de weg verloren.
Het feesten is spijtig genoeg dan gedaan,
we moeten terug naar het werk gaan.
Na de kerst hebben we echt veel spijt,
we hopen dat het jaar snel slijt.