Engels kerstgedicht: โRing out, wild bellsโ
Ring out, wild bells
to the wild sky
Ring out the old ring
in the new Ring, Happy Bells
across the snow!
The year is going,
let it go!
- ingezonden door San Nevelsteen -
Meer kerstgedichten
Vergeef en vergeet
Vergeef en vergeet
want wie kan zeggen dat er ooit weer een
kerstdag komt om gastvrij te zijn en
gastvrijheid te genieten
Heel leuk die kerst
Als je alles op een rijtje zet,
dan is het heel leuk die kerst
Gezamenlijk bij de kerstboom zitten,
en vrolijk liedjes zingen.
Maar dat is niet voor iedereen zo,
want sommigen zijn alleen.
De kerstdagen zijn fijne dagen
De kerstdagen zijn fijne dagen
Toch wil ik jou wat vragen
Een klein zinnetje, maar voor mij een groot cadeau.
"Zou jij met kerstmis bij me willen zijn."
Jozef zat stil te staren
Jozef zat stil te staren,
hij kon het niet verklaren.
Hoe kon het dat zijn lieve vrouw
zwanger was, ze was hem toch trouw?
In het lot schikken moest hij zich,
het kleine, onschuldige wicht
dat in haar schoot verborgen was,
Zou geboren worden alras.
Dan samen nog de reis ondernemen,
en zij was al zover henen,
ze liep toch reeds op alle dag
en zitten op een ezel! 't is wat men vermag.
Vele vragen die hem bezig hielden,
soms wist hij niet wat hem bezielde.
Weglopen van dat alles ging niet meer,
zijn gedachten gingen ?
Maria, vermoeid zag ze hem aan,
"Jozef we moeten verdergaan".
Bij de herbergen moet je kwartier gaan vragen,
het kind wordt te zwaar om nog te dragen.
Jozef, opschrikkend uit zijn gedachten,
moest een plaats vinden om te overnachten.
Het kindje kondigde zich al aan,
Maria die koest nu rusten gaan.
Ongerust en vol met zorgen,
keek hij op naar de dag van morgen.
Toen hij Maris in haar gezichtje keek,
zag zij van vermiedheid bleek.
Nergens kon hij onderdak vinden,
niet eens een plek om het ezeltje aan te binden, zodat ze even rusten konden,
het liep al tegen de morgenstonde.
Een man, vervult met mededogen,
keek Mariain haar ogen,
en wees Jozef de weg naar een stal.
"Opdat zij wat rusten zal."
Waren zij daar aangekomen,
engelenzang werd er vernomen.
Herders in de velden knielden neer,
en vonden het kindje teer,
slapend bij zijn moeder,
en Jozef was hun hoeder.
Toen hij hen daar beiden zo zag,
verscheen er op zijn gezicht een lach.
Het vertrouwen tussen Jozef en de Heer,
was er op dit moment alweer.
Zijn vrouw en zijn kindje zoet,
nu was ook voor Jozef alles goed.
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Kerst
- Gedicht