Engels kerstgedicht: ‘Wishing you’

A warm cosy fire
on a cold winter's night
The tree casts it's rainbows
from it's many twinkling lights
Asleep are the children
snuggled under their quilts
While Santa finds his cookies
and a frosty glass of milk
Such wonderful memories
to hold so dear
Wishing you a Merry Christmas
and a Happy New Year!

Kerstdag

elke dag denk ik
aan die mooie dagen
van vorig jaar,
maar voor je het weet
is het weer kerstdag.
vele cadeautjes onder de boom
maar niet alleen cadeautjes
maar ook de gezelligheid
en de liefde die je
van iedereen krijgt.
geniet ervan!!!

— Fieneke

Tja, wat zullen we eten?
Tja..., wie zal dat weten?
Waar we met kerst achter zullen zweten.
Wie is het die ons dat zeggen kan?
Nemen we garnalensoep vooraf
daarna een pepersteak niet al te straf
daarbij een bourgogne uit een karaf
en chipolata nog als toetje dan?

En waar zullen we dan heengaan?
Waar staat de kwaliteit ons het meest aan?
Achter D.M. hebben ze ook nog een golfbaan
daar kunnen we ons na de tijd vermaken
en raken dan de opgedane kilo's kwijt
in aangenaam verpozen van de tijd
zijn tevens van last door zelf koken bevrijd
hoeven ons nergens druk over te maken.

Maar weet je wat we ook kunnen doen?
Gezellig thuis blijven bij het dennengroen.
We hoeven niet persé zo duur te doen.
Eigen kost zal ons ook best smaken.
We zoeken samen uit zo het ook hoort
een heerlijk biefstukje in boter gesmoord
na het eten luisteren naar Gods woord
zodat ook de kérn ons weer zal raken.

Dit is de nacht, dit is de stille nacht,
dit is de averechtse tijd
waarin de hemel zich verblijdt,
terwijl de aarde op een teken wacht.

Dat er al is, dat al gegeven is.
Het teken van de moede vrouw
die voortging en die baren zou
en die men wegschoof in de duisternis.

De hemel weet, alleen de hemel weet
dat vrede en welbehagen saam
reikhalzen naar een nieuwe naam.
De aarde is als vanouds voor niets gereed.

Al straalt de nacht, al straalt de heilige nacht
veel klaarder dan de zon vermag,
pas als het donker wordt bij dag,
zal op de aarde alles zijn volbracht.

— Jan-Arend de Wit