Een kindje / baby overleden gedicht: ‘Toen ik vanaf een wolk’
Toen ik vanaf een wolk naar beneden zat te
staren
zag ik dat mijn mama een kindje ging baren
Dat ik erg blij en toch ook verdrietig ben
is omdat ik mijn zusje niet ken
Maar ondanks dat ben ik in de hemel in mijn
schik
want het eerste kindje van papa en mama blijf
ik
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer overlijden kind gedichten
De liefde die je als ouder in een mensenleven
zou willen geven
Weggestopt in dat ene moment
Die ene aanraking, die ene knuffel
We houden van je meisje en zullen je nooit
vergeten
Vleugels hebben wij jou niet gegeven
dat heeft de dood met jou gedaan
Jij schreef de tonen van ons leven
omdat je nooit bent weggegaan
Ergens onaantastbaar ver
schittert dierbaar
een kleine ster
en is stil getuige
van ons geluk
De natuur is nog steeds onvoorspelbaar
Het neemt en geeft wanneer ze wil
Dat hebben wij opnieuw ondervonden
Bij de geboorte van onze prachtzoon
In gedachten zijn wij een gezin van vier