Dieren gedicht: ‘Pijnlijke mededeling’

Zacht en klein;
Een prachtig rood bruine kleur;
Een vacht als goudbruine likeur.

Een sierlijke pluimstaart;
Wollig, fier recht omhoog, zo gewoon;
Springt hij op een tak in de boom.

Vlak voor mij op het pad
rent ook nummer twee;
Ze gaat met haar vriendje mee.

Razend snel en vrolijk
Rennen ze door het bos
Over het het pad en het zachte mos.

Klimmen kunnen ze als de beste,
Terwijl de zon schijnt
In het westen.

Men ziet ze bezig,
Heel handig met twee pootjes;
Daarmee eten ze hun dagelijkse portie nootjes.

Heel zacht en voorzichtig
Leg ik mijn eigen nootjes neer;
Wie weet, misschien komen ze dit keer.

Ik loop een stukje achteruit
en wacht tot dat ze beneden komen.
Ze stellen mij niet teleur en de buit wordt meegenomen.

Een schitterend schouwspel zo iets mee te maken.
twee eekhoorntjes in het bos
Die mijn nootjes kraken.

— Willem Bernardus Tijssen

lijkt het
of de wereld
niet meer draait
Dat enkel donkere wolken
zich samenpakken
een ijzeren hand
mijn hart
aan stukken graait

Nog voor heel even
lig je in m'n armen
en kijkt me met
droeve kraaloogjes aan
Voel je zachte adem stokken
pijn is nu weldra gedaan
rustig mag je slapen gaan.

— Droomster

De manen van een leeuw maken hem
Groter en markanter, tegelijk ook
Interessanter; ze accentueren de volheid
Van zijn vacht, geven hem iets van zijn
Mannelijke Kracht. Ze kronen hem tot koning van
De Dieren en geven hem iets extra's om te
Vieren.

Dat wat de leeuwin mist, heeft de natuur de
Leeuw niet betwist. Zijn het de manen die
Hem de legitimiteit verschaffen om in de natuur
Een winnaar te zijn?; hem hebben uitverkoren
Uit te groeien tot een icoon van volkeren
Groot en klein?

Zo wapperen zijn manen fier op vaandel en
Vlag tot glorie van menig natie en uiterlijk gezag.

— Willem Bernardus Tijssen

Een bijenkoningin heeft een kort leven.
Zij produceert duizenden eieren per jaar.
Zo houdt zij de kolonie in het leven;
De werksters zorgen voor haar.

De mannelijke darren en de vrouwelijke
Werksters zijn haar onderdanen de twee
Jaar dat zij leeft. Als in het voorjaar de oude
Werksters sterven staat er een nieuwe lichting
klaar die haar vertroetelt en ondersteuning geeft.

Is de oude koningin gestorven, dan moet er
Reeds een nieuwe koningin zijn geworven;
Uit de eierproductie van de oude koningin
geselecteerd; heeft zich dan reeds de
Opvolgster Van de kolonie gepresenteerd.
Zo is de bijenkolonie gered en wordt het
Leven voortgezet.

— Willem Bernardus Tijssen