Direct naar de inhoud

Mijn Zangvogel

Een zangvogel rondde zijn vlucht
om de aarde. Iedere dag luisterde
Het mijn dag op met zijn wellustig gezang.
Op een dag vloog het van mij weg
En bij het strekken van zijn vleugels
Wist ik mijn zangvogel gaat weg
Voor eeuwig lang. En ik voelde
Bezit heeft geen enkele waarde,
Wanneer je je vriend verliest op aarde.

Maar mijn zangvogel verloor niet
Zijn plaats onder het eeuwige licht.
Op de vleugels van de wind kwam het
Van verre en bereikte het een land
Als op een vergezicht. Het vond er zijn
Plaats tussen een flora in prachtige kleuren.
Het vond er zijn vrede tussen het fauna onder
De zon. Het wist er het paradijs met zijn gezang
Op te beuren en dolende zielen te winnen,
Zoals het ooit de mijne won.

En als het eens stil is om mij heen,
Hoor ik mijn zangvogel in gedachte
Fluiten. En weet dat er ergens buiten
Vanuit een ver exotisch land een zangvogel
Ergens dicht bij mijn ziel is aangeland

— Willem Bernardus Tijssen

Lang

Meer dierengedichten

hond

gevlekt gespierd en soms te veel
maar altijd trouwogend
trekkend naar geluk
om ooit te vinden
waar en wanneer ook hij weet het niet

altijd maar doorgaan
met of zonder pijn
stil liggen wachten op weer een nieuwe dag
alles van vooren en weder nog eens
totdat we weer saam zijn

dan is het goed
mag de nacht ook weer komen
tot het volgend ontwaken
en dan weer opnieuw

hoelang wil je doorgaan
hopelijk nog lang
nimmer zal vergeten nu niet en nooit
hondstrouwe blik gestippelde vriend

— Twan Hendriks

Bekijk

dieren

de leeuw is de koning
de olifant het grootst
de koe is soms heilig
varkens zijn om op te eten
maar niet door iedereen

de mier is de slaaf
de luis is het kleinst
de vlo is vaak lastig
mensen zijn vaak varkens
gelukkig niet iedereen

— Twan Hendriks

Bekijk

Twee Eekhoorntjes

Zacht en klein;
Een prachtig rood bruine kleur;
Een vacht als goudbruine likeur.

Een sierlijke pluimstaart;
Wollig, fier recht omhoog, zo gewoon;
Springt hij op een tak in de boom.

Vlak voor mij op het pad
rent ook nummer twee;
Ze gaat met haar vriendje mee.

Razend snel en vrolijk
Rennen ze door het bos
Over het het pad en het zachte mos.

Klimmen kunnen ze als de beste,
Terwijl de zon schijnt
In het westen.

Men ziet ze bezig,
Heel handig met twee pootjes;
Daarmee eten ze hun dagelijkse portie nootjes.

Heel zacht en voorzichtig
Leg ik mijn eigen nootjes neer;
Wie weet, misschien komen ze dit keer.

Ik loop een stukje achteruit
en wacht tot dat ze beneden komen.
Ze stellen mij niet teleur en de buit wordt meegenomen.

Een schitterend schouwspel zo iets mee te maken.
twee eekhoorntjes in het bos
Die mijn nootjes kraken.

— Willem Bernardus Tijssen

Bekijk

De Bijenkoningin

Een bijenkoningin heeft een kort leven.
Zij produceert duizenden eieren per jaar.
Zo houdt zij de kolonie in het leven;
De werksters zorgen voor haar.

De mannelijke darren en de vrouwelijke
Werksters zijn haar onderdanen de twee
Jaar dat zij leeft. Als in het voorjaar de oude
Werksters sterven staat er een nieuwe lichting
klaar die haar vertroetelt en ondersteuning geeft.

Is de oude koningin gestorven, dan moet er
Reeds een nieuwe koningin zijn geworven;
Uit de eierproductie van de oude koningin
geselecteerd; heeft zich dan reeds de
Opvolgster Van de kolonie gepresenteerd.
Zo is de bijenkolonie gered en wordt het
Leven voortgezet.

— Willem Bernardus Tijssen

Bekijk

Staat het er niet tussen?

Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:

  • Dieren
  • Gedicht
Schrijf het voor me

Andere momenten