Voor mijn lieve kind gedicht: ‘Reeds één jaar geleden’
Reeds één jaar geleden
kwam je in ons leven gegleden
Vanaf die mooie dag
was er je lieve lach
Jij werd ons door de natuur gegeven
die mooie blauwe oogjes van jou
ze zeggen zo vaak "ik hou van jou"
Je haartjes zo blond
je blozende kaakjes zo rond
Voor vandaag, morgen en altijd
ben je en blijf je onze lieve meid
Mijn kind, we hebben je lief
je bent onze hartendief
Meer gedichten voor mijn lieve kind
Groter Groeien
Groter Groeien
Het gebeurt niet meer zo vaak
en je bent nog maar heel klein
Maar ja, je hebt het elke dag
zo druk met groter zijn
Soms zou ik je vast willen houden
blijf eens hier, je gaat zo snel
Natuurlijk, je wilt alles ontdekken
dat begrijp ik dan ook wel
Maar het gebeurt niet meer zo vaak
dat jij rustig bij me ligt
Ik kijk naar je blozende koppie
langzaam vallen je ogen dicht
Toch praat ik je altijd moed in
hoor, de wereld roept je: Kom!
En al kijk ik vaak terug
jij draait je alweer om
Dag Zoon
Dag Zoon
Dag kleine zon
een lach zo stralend
ogen als sterren
en blauw als de lucht
Dag kleine zoon
Kom maar kindje
Kom maar kindje
Kom maar kindje
jouw handje in die van mij
in mij begon jouw leven
en samen verder leven wij
Kom maar kindje
lang jouw hobbelige levenspad
Over bergen en door dalen
soms zwaar, maar samen redden we dat
Toe maar kindje
trek je hand voorzichtig terug
Probeer je eigen stapjes te doen
al is het wankel en niet zo vlug
Ga maar kindje
weet dat ik van je hou
heb je het moeilijk en heb je me nodig
pak dan mijn hand, dan help ik jou
— ingezonden door Nicole Buné
Kinderogen
Die blauwe kinderogen, ze kijken mij vaak aan
Ze zijn vol mededogen, soms zie ik ook een traan
Ze spreken mij van liefde, zeggen ik hou van jou
Hoe velen mij ook griefde, zij blijven mij wel trouw
Zij blijven liefde geven, en ik geen het hen terug
Laat hen wel heel lang leven, maar het gaat soms veel te vlug
Ze worden toch ook ouder, zijn niet vaak meer om je heen
Huilen niet meer op jouw schouder, je bent helemaal alleen
Maar, het blijven toch je kinderen, in liefde en in leed
En kan geen mens verhinderen, dat je die ogen nooit vergeet
— Sonja
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Voor mijn lieve kind
- Gedicht