Voor mijn lieve kind gedicht: ‘Reeds één jaar geleden’
Reeds één jaar geleden
kwam je in ons leven gegleden
Vanaf die mooie dag
was er je lieve lach
Jij werd ons door de natuur gegeven
die mooie blauwe oogjes van jou
ze zeggen zo vaak "ik hou van jou"
Je haartjes zo blond
je blozende kaakjes zo rond
Voor vandaag, morgen en altijd
ben je en blijf je onze lieve meid
Mijn kind, we hebben je lief
je bent onze hartendief
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer voor mijn lieve kind gedichten
Mama heeft een toverstokje
gekregen van een sprookjesfee
daar tover ik voor mijn prinsesje
de allermooiste dromen mee
Geloof in al je mooie dromen
blijf maar dromen kleine meid
als jij gelooft in wie je bent
worden je dromen werkelijkheid
Ik sta je bij in al jouw dromen
als jij vertrouwt op wat je doet
geef je mama maar een handje
dan lopen we jouw dromen tegemoet
— Martine Vrolijk
In Verwachting
Onder mijn hand
deelt het eerste begin
zich hand over hand in cellen
Onder mijn hand
groeit het geheim
van nieuw, ongekend leven
Ik weet wat daar groeit
mijn baby, ons kind
nooit zal ik de oorsprong
nader zijn
nader dan nu
nu in mijn lichaam een leven begint
Onder mijn handen groeit een kind
Een kind dat opgroeit met genegenheid
leert lief te hebben
Een kind dat opgroeit met bemoediging
leert in zichzelf geloven
Een kind dat opgroeit met waarachtigheid
leert rechtvaardig te zijn
Een kind dat opgroeit met lofspraak
leert onderscheiden
Een kind dat opgroeit met milddadigheid
leert zorgzaam te zijn voor anderen
Een kind dat opgroeit met kennis
leert wijsheid
Een kind dat opgroeit met geduld
leert verdraagzaam te zijn
Een kind dat opgroeit met blijheid
zal liefde en schoonheid vinden
Mag ik, kleintje
een weekje denken
of een maand
of een jaar
dat iemand het leven schenken
twee mensen voor eeuwig verbindt met elkaar?
Dan zal ik, kleintje
na een jaar of twee
je hand loslaten
als het veilig is
je bij de oppas laten
als het nodig is
Dan zal ik, kleintje
na een jaar of vier
de kleuterklas vastberaden verlaten
en je aan je tranen overlaten
zo zal ik je leren zelf te leven
je niet te bezitten
maar ruimte te geven
— ingezonden door Henriette van den Berg