Sterkte / bemoediging gedicht: ‘God does not take away’

Nooit de moed opgeven
ook al is het (leven) soms zwaar
Durven om verder te leven
met en voor elkaar
Nooit zomaar accepteren
laat een uitdaging niet staan
Huilen, lachen, knokken, leren
om toch weer verder te gaan
Nooit? probeer het maar
geef het niet snel gewonnen
Iemand staat altijd ergens klaar
bij elkaars levensbronnen

In mijn hart is een luikje dat altijd open staat
waar je dus in en uit gaat
Ben ik verdrietig, dan ben ik binnen
en hoor ik iemand heel zachtjes zingen
Ben ik blij, dan ben ik buiten
en hoor ik de vogels fluiten
Er is ook een deur, die gaat open en dicht
Als je in mijn hart zit, is mijn deurtje dicht
Als ik buiten ben, is het deurtje open
Zodat jij altijd voor steun en liefde
in en uit mijn hartje kunt lopen

— ingezonden door Samira Stobberingh

Als alles tegenzit
en niets nog meevalt
weet dan dat de zon weer gaat schijnen
heel traag komt ze op
en zal ze de wolken doen verdwijnen

Heel traag gaat verdriet voorbij
en verdrijft geluk alle pijn
je weet dat ik er voor jou
altijd zal zijn

De vogels gaan weer fluiten
de bloemen gaan weer bloeien
maar geluk, liefde en vriendschap
zullen door alle tegenslag alleen maar groeien

Leg nou die krant maar even neer
echt lezen doe je toch niet meer
huil nou maar even...
Ja, tegen iemand lichaam aan
zou dat natuurlijk beter gaan
maar huil nou maar even...
Dat jij de enige niet bent
dat is een troost die je al kent
dus huil maar even...
Een ander troosten voor verdriet
dat kan ook niet, dat kan ook niet
maar huil toch even...
Altijd maar flink zijn is niet goed
als je niet weet hoe 't verder moet
huil dan toch even...
Straks, met nog tranen langs je kind
denk je ineens: ik heb weer zin
om door te leven

— Willem Wilmink, ingezonden door Kim