Sterkte / bemoediging gedicht: ‘Remember that your loss is shared’

Telkens als men denkt
't gaat niet meer
Schijnt er een lichtstraal
keer op keer
Die de kracht en de moed geven
om verder te leven

Wij zijn maar als bladeren in de wind
Ritselend langs de zoom van oude wouden
En alles is onzeker, en hoe zouden wij weten
Wat alleen de wind weet

De doornen van het leven
steken ons, zo af en toe
soms een heel klein beetje
maar soms heel hard, en hoe!

Voor iedereen een andere droom
niet aangepast aan ons bestaan
komt de pijn meestal toch onverwacht
terwijl ons leven door zal gaan

Voor onze levenswandel
zijn geen geplaveide paden
hoe vaak de doorn nog steken zal
is door niemand ooit te raden

Eens zal de pijn weer overgaan
hoelang dit ook mag duren
't hoort bij de pijn van het bestaan
probeer het te verduren

Jullie angst, wij kunnen het begrijpen
Jullie hoop, wij voelen het wel aan
Wat wij met woorden daarom proberen uit te
leggen
Is dat wij achter jullie staan