Sinterklaasgedicht: ‘De intocht van Sint-Nicolaas in het Koninkrijk der Nederlanden’

Pieten klimmen over daken,
Kruip maar gauw onder je laken.
Doof nu maar het licht
En doe je ogen dicht.

Altijd ben je aan het zwoegen
klus na klus wordt steeds geklaard
en dat is na al dat werken
best een mooi cadeautje waard
heel veel kusjes én dit pakje
van de goede, beste Sint
die jou dus van alle mensen
echt de állerleukste vindt

— Marianne Busser & Ron Schröder

Ergens in het warme Spanje,
woont een man heel oud en wijs.
Eens per jaar,rond eind november,
maakt hij weer een lange reis.

Met de boot komt hij naar hier,
om de kindjes te verblijden,
met de allermooiste cadeaus,
komt hij over de daken glijden.

Heel soms gaat het behoorlijk mis,
glijdt hij met paard en al naar benee.
Gelukkig is er een hulpsinterklaas,
dus dat valt dan nog weer mee.

Alleen als je soms hun pakken ziet,
tot op de draad versleten.
Een baard van plukjes watten,
je wilt het echt niet weten.

Alle klazen in den lande,
moeten hetzelfde aan,
zodat er geen verwarring,
onder kinderen kan ontstaan.

Een klaas in een versleten pak,
maakt beslist geen goede sier.
Dus klazen vorm nu samen een front,
doe de échte sint een plezier!!

De Sint zat met zijn handen in het haar:
wat rijmt er nog op 'cadeau'?
Hij probeerde 'zo', 'niveau' en 'bureau',
maar alles klonk zo... zozo.
Toen dacht hij: weet je wat, ik schrijf gewoon
wat ik het hele jaar al vind:
dit pakje is voor een topper —
en dat rijmt nergens op, maar het klopt, mijn kind.