Sinterklaasgedicht: ‘De verlangboot’
De verlangboot
Hij tekende wat hij niet onder
woorden kon brengen. Wat boven
water kwam drijven: een boot.
Een boot als symbool van.
Te zien waren: een heleboel
donkere poppetjes en een witte
meneer met een vraagteken.
Op de boot voeren geheime verlangens,
waaronder een boot.
Boven de boot scheen de zon.
Het hebben van veel wensen
maakte hem gelukkig als een kind.
— Jan de Bas
Vind je dit gedicht mooi? Geef het een hartje.
Meer sinterklaas gedichten
In een hoekje van de kelder
naast een pepernotenberg
zat een héél klein Zwarte Pietje
en hij snoepte maar, o wat erg!
Ja, wel honderd pepernoten
stopte hij vlug, vlug in zijn mond
en zijn buik werd steeds maar dikker
Pietje toch, da's ongezond!
Strakjes kan je niet meer klimmen
nou, 't is je eigen schuld
omdat je in plaats van zakjes
steeds jouw eigen buikje vult!
— Tonnie Janssen-Engelen
Van Sint kreeg ik een bal
Die had ik al
Maar toen ik om liefde vroeg
Gooide hij het over een andere boeg
Toen ben ik maar gaan smeken
En heb het toen gekregen
Sinterklaas zonder cadeau...
Er zijn schepen vol cadeautjes
vast wel duizend op een rij
en er zijn miljoenen mensen
maar de liefste dat ben jij!
Sint was laatst bij jou in de buurt
en heeft stiekem door het raam gegluurd.
Bij jou is alles dik in orde.
Dus het cadeau mag uitgepakt worden!