Sinterklaasgedicht: ‘Blij door een sinterklaas cadeau’
Schrijvers kunnen niet zonder.
Elke dichter heeft hem wel.
Kinderen gebruiken hem op school
en beschrijven vel na vel.
Sinterklaas heeft er één van goud.
Hij schrijft ermee in zijn boek,
noteert de stoute kinderen
en ieder leuk huisbezoek
Het is geen groot cadeau,
zeg maar gerust heel erg klein.
Maar Sint en Pieterman weten
dat je er toch blij mee zult zijn.
Meer sinterklaasgedichten
Zodra ik een worteltje vind
"Zodra ik een worteltje vind,
Is het voor het paardje van de Sint."
Zo sprak het kind toen tot zijn kloefje,
Nog als snotneus en niet als boefje.
Goedgelovig betekent nu dom,
Zo klinkt het tegenwoordig alom.
Waar geen Piet de Sint nog gratis helpt,
Zelfs niet voor wat chocolade geld.
Geen schouwtje met wat rook in de wind,
Hier te midden in het labyrint.
Waar je iets koopt zonder voorproefje,
Met wat garantie en een foefje.
Maar ik blijf er bij en maak rechtsom,
Zonder speelgoed en met veel gebrom.
Totdat mijn kind mij suikerig stelpt,
En geen speelgoed, maar een raap bestelt.
Iets kleins van mij
Ik had een groot cadeau voor ogen
toch zette ik de aanschaf stop
ik heb gewikt, ik heb gewogen
maar nee, er rijmde echt niets op
en daarom zit er in dit pakje
alleen nog maar iets kleins van mij
het is misschien niet wat je hoopte
maar hier wist ik een versje bij
Een cadeautje voor jou
ik kreeg een leuke tip van mijn brilpiet
hij leest namelijk alle rijmpjes zoals je ziet
en ja hoor, jij bent ook weer van de partij
een heel aardig rijmpje zoals hij zei
je wil het graag opeten, dat kan in een droom
het moet groot zijn, zoals een mooie kerstboom
je wilt het echt dit jaar van me krijgen
misschien ga je er een beetje van hijgen
je mag het best elk jaar weer vragen
dat is het mooie van deze dagen
lieve meid, maak je dromen maar waar
je cadeautje ligt hier voor je klaar
Sint
— (met dank aan brilpiet) - Rob Daleman
O, kom maar eens kijken
O, kom maar eens kijken
'Ik ben toch zeker Sinterklaas niet?'
en met een grote dreun viel de deur in het slot.
De boerin keek naar het plastic tafelkleed,
zoals een kind kijkt naar zijn lege schoenen.
Haar vingers grepen naar het vaasje zonder bloemen
(gekregen vorig jaar op 5 december).
In de verte zag ze door de stalraam het silhouet
van een man met een baard, rijdend op een paard.
Nog een paar nachtjes slapen
en alles kwam vanzelf weer goed.
— Jan de Bas
Staat het er niet tussen?
Laat er een schrijven die precies past. Dit heb je al gekozen:
- Sinterklaas
- Gedicht