Sinterklaasgedicht: ‘Pakjesavond’

Het is Sinterklaasavond, het jaar loopt op zijn end.
Het is vanzelfsprekend, dat jij weer wordt verwend.
In dit pak zit een cadeau en dat hang je aan de muur,
doe het niet in de garage en ook niet in de schuur.
Het is de bedoeling dat je er veel naar zult kijken.
De namen van vrienden en familie zullen er op prijken.
Hang hem maar in het kamertje waar je je behoefte doet,
als je daar dan zit, zie je de namen van alle jarigen goed.

Sinterklaas is weer op zijn jaarlijks bezoek.
Dit betekent o.a. spannende verhalen uit zijn 'grote boek',
maar ook op een andere manier mogen gaan dichten,
zoals b.v. een oud gezegde "zonder z'n hemd op te lichten".
Surprises maken voor iedereen,
alleen wordt het wel elk jaar gekker, waar moet dit toch heen?
Kan het niet gewoon gezellig blijven bij iets kleins?
iets nuttigs, fleurigs, heel normaal iets fijns?
Nee tegenwoordig moet het allemaal maar groter en duurder,
Status schijnt belangrijker te zijn, liever koper dan huurder.
Bij praktisch elk gebeuren komt dit luxe probleem om de hoek,
je hoort 't bijna bij elk gesprek, bij elk bezoek.
't Is niet meer als vroeger, gewoon een pakjesavond en zingen,
voor Sint en Pieterbazen, hooi voor 't paard en dat soort dingen.
Zelfs Kerst zit hen al in de weg!
Nou bij ons dus mooi niet hoor, kom op nou zeg!
Wij proberen net te doen als in vroegere tijden,
op een leuke, gekke manier een ieder te 'verblijden'!

— Ria Overwater

sinterklaas,
en pieterbaas.
heb ik nooit gekend,
ben niet eens verwend.
maar daar wil ik nu niet aan denken,
alleen aan mijn kinderen hun geschenken.
ik word dan weer kind,
en schrijf samen met hen naar de sint.
ik speel mee met het speelgoed,
en snoep mee van hun snoepgoed.
en als ik naar die voldane gezichtjes kijk,
heb ik zeker geen spijt.
omdat ik het gemist heb in mijn leven,
en hen zoveel vreugde kan geven.

— Linda Vangheluwe