Direct naar de inhoud

Poëziealbumversje / gedicht: ‘Een houtworm zat in een keukenstoel’

Een houtworm zat in een keukenstoel
en at en at een heleboel
Op die stoel zat tante Lien
ze had de houtworm nog nooit gezien
En die at maar door en at maar door
totdat de stoel krikte en krakte
En tante Lien om kwart voor tien
pardoes door de stoel heen zakte

Grappig

Meer poëziealbum gedichten

Zoals oma je al zei

Zoals oma je al zei
doe ik hier een wensje bij
als een lammetje in de wei
ben je nu zo gelukkig en blij
maar bij het tellen van de jaren
zul je zeker wel ervaren
dat tussen al die zonnige dagen
ook wel donkere wolkjes zullen varen
maar toch zul je gelukkig leven
als je steeds iets weet te geven
van jezelf heel simpel en klein
voor elkeen lief en goed te zijn
dan ben je zeker ook bij je thuis
voor papa en mama de zon in huis

— ingezonden door Marijke van de Haterd

Bekijk

Durven is een heerlijk woord

Durven is een heerlijk woord
als je durft zoals het hoort
Weet je wat je durven moet?
al wat eerlijk is en goed
En als iemand je iets vraagt
wat de naam van laagheid draagt
Zeg dan, wat er ook geschiedt:
"Nee, dat durf ik niet

Bekijk

Twee muisjes gingen op reis

Twee muisjes gingen op reis
Ze namen van alles mee
Een stukje kaas, een stukje peperkoek...
En een stukje van ...(naam)'s.... onderbroek!

— ingezonden door Linda Roelofs

Bekijk

Een rupsje knaagde aan een blad

Een rupsje knaagde aan een blad
Toen vroeg de tuinmand: mag jij dat?
Jazeker, zie de rups brutaal
Dat doen wij rupsen allemaal!

Bekijk