Poëziealbumversje / gedicht: ‘Zeven kleine kinderen’
Zeven kleine kinderen
die dansten in het rond
Ze zongen er een liedje bij
en stampten op de grond
Zeven verre vriendjes
die zeilden over zee
ze namen al hun liedjes
voor iedereen weer mee
Van hier of van heel verre
ze zijn heus net als jij
waar ze ook vandaan komen
ze spelen even blij
Meer poëziealbum gedichten
De Fransen zeggen: souvenir
De Fransen zeggen: souvenir
De Duitsers zeggen: denk an mir
Maar ik zeg zo 't bij ons geschiedt
dit ene woord: vergeet-mij-niet
Buiten in het donkere bos
Buiten in het donkere bos
lopen heel wat katten los
Grote, kleine, dunne, dikke
katjes die hun pootjes likken
Snoesjes
van poesjes
Maar plotseling werd ik bleek
't was net of de laatste
wat op ....(naam).... leek
Dit is een vrolijk versje
Dit is een vrolijk versje
ik zong toen ik het schreef
en daarom staan de zinnen
een heel klein beetje scheef
Als leed, verdriet en zorgen
Als leed, verdriet en zorgen
Je vrezen doen voor morgen
Verlies de moed dan niet gauw
Eens wordt de hemel toch weer blauw